৭. পিযজাতিকসুত্তৱণ্ণনা

৩৫৩. এৱং মে সুতন্তি পিযজাতিকসুত্তং. তত্থ নেৱ কম্মন্তা পটিভন্তীতি ন সব্বেন সব্বং পটিভন্তি, পকতিনিযামেন পন ন পটিভন্তি. দুতিযপদেপি এসেৱ নযো. এত্থ চ ন পটিভাতীতি ন ৰুচ্চতি. আড়াহনন্তি সুসানং. অঞ্ঞথত্তন্তি ৱিৱণ্ণতায অঞ্ঞথাভাৱো. ইন্দ্ৰিযানি নাম মনোৱিঞ্ঞেয্যা ধম্মা, পতিট্ঠিতোকাসং পন সন্ধায ইদং ৱুত্তং. পিযজাতিকাতি পিযতো জাযন্তি. পিযপ্পভাৱিকাতি পিযতো পভৱন্তি.

৩৫৫. সচে তং, মহাৰাজাতি তস্স অত্থং অসল্লক্খযমানাপি সত্থৰি সদ্ধায এৱং ৱদতি. চৰ পিৰেতি অপেহি অম্হাকং পৰে, অনজ্ঝত্তিকভূতেতি অত্থো. অথ ৱা চৰ পিৰেতি পৰতো গচ্ছ, মা ইধ তিট্ঠাতিপি অত্থো.

৩৫৬. দ্ৱিধা ছেত্ৱাতি অসিনা দ্ৱে কোট্ঠাসে কৰোন্তো ছিন্দিত্ৱা. অত্তানং উপ্ফালেসীতি তেনেৱ অসিনা অত্তনো উদৰং ফালেসি. যদি হি তস্স সা অপ্পিযা ভৱেয্য, ইদানি অঞ্ঞং মাতুগামং গণ্হিস্সামীতি অত্তানং ন ঘাতেয্য. যস্মা পনস্স সা পিযা অহোসি, তস্মা পৰলোকেপি তায সদ্ধিং সমঙ্গিভাৱং পত্থযমানো এৱমকাসি.

৩৫৭. পিযা তে ৱজিৰীতি এৱং কিৰস্সা অহোসি – ‘‘সচাহং, ‘ভূতপুব্বং, মহাৰাজ, ইমিস্সাযেৱ সাৱত্থিযং অঞ্ঞতৰিস্সা ইত্থিযা’তিআদিকথং কথেয্যং, ‘কো তে এৱং অকাসি, অপেহি নত্থি এত’ন্তি মং পটিসেধেয্য, ৱত্তমানেনেৱ নং সঞ্ঞাপেস্সামী’’তি চিন্তেত্ৱা এৱমাহ. ৱিপৰিণামঞ্ঞথাভাৱাতি এত্থ মৰণৱসেন ৱিপৰিণামো, কেনচি সদ্ধিং পলাযিত্ৱা গমনৱসেন অঞ্ঞথাভাৱো ৱেদিতব্বো.

ৱাসভাযাতি ৱাসভা নাম ৰঞ্ঞো একা দেৱী, তং সন্ধাযাহ.

পিযা তে অহন্তি কস্মা সব্বপচ্ছা আহ? এৱং কিৰস্সা অহোসি – ‘‘অযং ৰাজা ময্হং কুপিতো, সচাহং সব্বপঠমং ‘পিযা তে অহ’ন্তি পুচ্ছেয্যং, ‘ন মে ত্ৱং পিযা, চৰ পিৰে’তি ৱদেয্য, এৱং সন্তে কথা পতিট্ঠানং ন লভিস্সতী’’তি কথায পতিট্ঠানত্থং সব্বপচ্ছা পুচ্ছি. কাসিকোসলেসু ছড্ডিতভাৱেন ৱিপৰিণামো, পটিৰাজূনং হত্থগমনৱসেন অঞ্ঞথাভাৱো ৱেদিতব্বো.

আচমেহীতি আচমনোদকং দেহি. আচমিত্ৱা হত্থপাদে ধোৱিত্ৱা মুখং ৱিক্খালেত্ৱা সত্থাৰং নমস্সিতুকামো এৱমাহ. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱাতি.

পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায

পিযজাতিকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.