১০. ৱেখনসসুত্তৱণ্ণনা
২৭৮. এৱং মে সুতন্তি ৱেখনসসুত্তং. তত্থ ৱেখনসোতি অযং কিৰ সকুলুদাযিস্স আচৰিযো, সো ‘‘সকুলুদাযী পৰিব্বাজকো পৰমৱণ্ণপঞ্হে পৰাজিতো’’তি সুত্ৱা ‘‘মযা সো সাধুকং উগ্গহাপিতো, তেনাপি সাধুকং উগ্গহিতং, কথং নু খো পৰাজিতো, হন্দাহং সযং গন্ত্ৱা সমণং গোতমং পৰমৱণ্ণপঞ্হং পুচ্ছিত্ৱা জানিস্সামী’’তি ৰাজগহতো পঞ্চচত্তালীসযোজনং সাৱত্থিং গন্ত্ৱা যেন ভগৱা, তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৱা পন ঠিতকোৱ ভগৱতো সন্তিকে উদানং উদানেসি. তত্থ পুৰিমসদিসং ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বং.
২৮০. পঞ্চ খো ইমেতি কস্মা আৰভি? অগাৰিযোপি একচ্চো কামগৰুকো কামাধিমুত্তো হোতি, একচ্চো নেক্খম্মগৰুকো নেক্খম্মাধিমুত্তো হোতি. পব্বজিতোপি চ একচ্চো কামগৰুকো কামাধিমুত্তো হোতি, একচ্চো নেক্খম্মগৰুকো নেক্খম্মাধিমুত্তো হোতি. অযং পন কামগৰুকো কামাধিমুত্তো হোতি. সো ইমায কথায কথিযমানায অত্তনো কামাধিমুত্তত্তং সল্লক্খেস্সতি, এৱমস্সাযং দেসনা সপ্পাযা ভৱিস্সতীতি ইমং দেসনং আৰভি. কামগ্গসুখন্তি নিব্বানং অধিপ্পেতং.
২৮১. পাপিতো ভৱিস্সতীতি অজাননভাৱং পাপিতো ভৱিস্সতি. নামকংযেৱ সম্পজ্জতীতি নিৰত্থকৱচনমত্তমেৱ সম্পজ্জতি. তিট্ঠতু পুব্বন্তো তিট্ঠতু অপৰন্তোতি যস্মা তুয্হং অতীতকথায অনুচ্ছৱিকং পুব্বেনিৱাসঞাণং নত্থি, অনাগতকথায অনুচ্ছৱিকং দিব্বচক্খুঞাণং নত্থি, তস্মা উভযম্পেতং তিট্ঠতূতি আহ. সুত্তবন্ধনেহীতি সুত্তমযবন্ধনেহি. তস্স হি আৰক্খত্থায হত্থপাদেসু চেৱ গীৱায চ সুত্তকানি বন্ধন্তি. তানি সন্ধাযেতং ৱুত্তং. মহল্লককালে পনস্স তানি সযং ৱা পূতীনি হুত্ৱা মুঞ্চন্তি, ছিন্দিত্ৱা ৱা হৰন্তি.
এৱমেৱ খোতি ইমিনা ইদং দস্সেতি – দহৰস্স কুমাৰস্স সুত্তবন্ধনানং অজাননকালো ৱিয অৱিজ্জায পুৰিমায কোটিযা অজাননং, ন হি সক্কা অৱিজ্জায পুৰিমকোটি ঞাতুং, মোচনকালে জাননসদিসং পন অৰহত্তমগ্গেন অৱিজ্জাবন্ধনস্স পমোক্খো জাতোতি জাননং. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱাতি.
পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায
ৱেখনসসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ততিযৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.