১১. দুতিযনাগৱিমানৱণ্ণনা

মহন্তং নাগং অভিৰুয্হাতি দুতিযনাগৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে. তেন সমযেন ৰাজগহে অঞ্ঞতৰো উপাসকো সদ্ধো পসন্নো পঞ্চসু সীলেসু পতিট্ঠিতো উপোসথদিৱসেসু উপোসথসীলং সমাদিযিত্ৱা পুৰেভত্তং অত্তনো ৱিভৱানুৰূপং ভিক্খূনং দানানি দত্ৱা সযং ভুঞ্জিত্ৱা সুদ্ধৱত্থনিৱত্থো সুদ্ধুত্তৰাসঙ্গো পচ্ছাভত্তং যেভুয্যেন অট্ঠ পানানি গাহাপেত্ৱা ৱিহাৰং গন্ত্ৱা ভিক্খুসঙ্ঘস্স নিয্যাদেত্ৱা ভগৱন্তং উপসঙ্কমিত্ৱা ধম্মং সুণাতি. এৱং সো সক্কচ্চং দানমযং সীলমযঞ্চ বহুং সুচৰিতং উপচিনিত্ৱা ইতো চুতো তাৱতিংসেসু উপ্পজ্জি. তস্স পুঞ্ঞানুভাৱেন সব্বসেতো মহন্তো দিব্বো হত্থিনাগো পাতুৰহোসি. সো তং অভিৰুয্হ মহন্তেন পৰিৱাৰেন মহন্তেন দিব্বানুভাৱেন কালেন কালং উয্যানকীড়ং গচ্ছতি.

অথেকদিৱসং কতঞ্ঞুতায চোদিযমানো অড্ঢৰত্তিসমযে তং দিব্বনাগং অভিৰুয্হ মহতা পৰিৱাৰেন ‘‘ভগৱন্তং ৱন্দিস্সামী’’তি দেৱলোকতো আগন্ত্ৱা কেৱলকপ্পং ৱেড়ুৱনং ওভাসেত্ৱা হত্থিক্খন্ধতো ওৰুয্হ ভগৱন্তং উপসঙ্কমিত্ৱা অভিৱাদেত্ৱা অঞ্জলিং পগ্গয্হ একমন্তং অট্ঠাসি. তং ভগৱতো সমীপে ঠিতো আযস্মা ৱঙ্গীসো ভগৱতো অনুঞ্ঞায ইমাহি গাথাহি পুচ্ছি –

৯৬৮. ‘‘মহন্তং নাগং অভিৰুয্হ, সব্বসেতং গজুত্তমং;

ৱনা ৱনং অনুপৰিযাসি, নাৰীগণপুৰক্খতো;

ওভাসেন্তো দিসা সব্বা, ওসধী ৱিয তাৰকা.

৯৬৯. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…

ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

তত্থা পুচ্ছিতো সোপি তস্স গাথাহি এৱ ব্যাকাসি.

৯৭১. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো, ৱঙ্গীসেনেৱ পুচ্ছিতো;

পঞ্হং পুট্ঠো ৱিযাকাসি, যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৭২. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, উপাসকো চক্খুমতো অহোসিং;

পাণাতিপাতা ৱিৰতো অহোসিং, লোকে অদিন্নং পৰিৱজ্জযিস্সং.

৯৭৩. ‘‘অমজ্জপো নো চ মুসা অভাণিং, সকেন দাৰেন চ তুট্ঠো অহোসিং;

অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.

৯৭৪. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…

ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

তত্থ অপুব্বং নত্থি, সেসং হেট্ঠা ৱুত্তনযমেৱ.

দুতিযনাগৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.