৭.উপোসথাৱিমানৱণ্ণনা

অভিক্কন্তেন ৱণ্ণেনাতি উপোসথাৱিমানং. ইধ অট্ঠুপ্পত্তিযং সাকেতে উপোসথা নাম একা উপাসিকাতি অযমেৱ ৱিসেসো, সেসং অনন্তৰৱিমানসদিসং. তেন ৱুত্তং –

২২৯-২৩১. ‘‘অভিক্কন্তেন ৱণ্ণেন…পে…

ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

২৩২. ‘‘সা দেৱতা অত্তমনা…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

২৩৩-২৩৮. ‘‘উপোসথাতি মং অঞ্ঞংসু, সাকেতাযং উপাসিকা…পে…

উপাসিকা চক্খুমতো, গোতমস্স যসস্সিনো.

২৩৯. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…

ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. –

দেৱতা ব্যাকাসি. পুন অত্তনো একং দোসং দস্সেন্তী –

২৪১. ‘‘অভিক্খণং নন্দনং সুত্ৱা, ছন্দো মে উদপজ্জথ;

তত্থ চিত্তং পণিধায, উপপন্নাম্হি নন্দনং.

২৪২. ‘‘নাকাসিং সত্থু ৱচনং, বুদ্ধস্সাদিচ্চবন্ধুনো;

হীনে চিত্তং পণিধায, সাম্হি পচ্ছানুতাপিনী’’তি. – দ্ৱে গাথা অভাসি;

২৩৩. তত্থ উপোসথাতি মং অঞ্ঞংসূতি ‘‘উপোসথা’’তি ইমিনা নামেন মং মনুস্সা জানিংসু. সাকেতাযন্তি সাকেতনগৰে.

২৪১. অভিক্খণন্তি অভিণ্হং. নন্দনং সুত্ৱাতি ‘‘তাৱতিংসভৱনে নন্দনৱনং নাম এদিসঞ্চ এদিসঞ্চা’’তি তত্থ নানাৱিধং দিব্বসম্পত্তিং সুত্ৱা. ছন্দোতি তন্নিব্বত্তকপুঞ্ঞকম্মস্স কাৰণভূতো কুসলচ্ছন্দো, তত্ৰূপপত্তিযা পত্থনাভূতো তণ্হাছন্দো ৱা. উদপজ্জথাতি উপ্পজ্জিত্থ. তত্থাতি তাৱতিংসভৱনে, নন্দনাপদেসেনপি হি তং দেৱলোকং ৱদতি. উপপন্নাম্হীতি উপ্পন্না নিব্বত্তা অম্হি.

২৪২. নাকাসিং সত্থু ৱচনন্তি ‘‘নাহং, ভিক্খৱে, অপ্পমত্তকম্পি ভৱং ৱণ্ণেমী’’তিআদিনা (অ. নি. ১.৩২০-৩২১) সত্থাৰা ৱুত্তৱচনং ন কৰিং, ভৱেসু ছন্দৰাগং ন পজহিন্তি অত্থো. আদিচ্চো গোতমগোত্তো, ভগৱাপি গোতমগোত্তোতি সগোত্ততায ৱুত্তং ‘‘বুদ্ধস্সাদিচ্চবন্ধুনো’’তি. অথ ৱা আদিচ্চস্স বন্ধু আদিচ্চবন্ধু, ভগৱা. তং পটিচ্চ তস্স অৰিযায জাতিযা জাতত্তা আদিচ্চো ৱা বন্ধু এতস্স ওৰসপুত্তভাৱতোতি আদিচ্চবন্ধু, ভগৱা. তথা হি ৱুত্তং –

‘‘যো অন্ধকাৰে তমসী পভঙ্কৰো, ৱেৰোচনো মণ্ডলী উগ্গতেজো;

মা ৰাহু গিলী চৰমন্তলিক্খে, পজং মমং ৰাহু পমুঞ্চ সূৰিয’’ন্তি. (সং. নি. ১.৯১);

হীনেতি লামকে. অত্তনো ভৱাভিৰতিং সন্ধায ৱদতি. সাম্হীতি সা অম্হি.

এৱং তায দেৱতায ভৱাভিৰতিনিমিত্তে উপ্পন্নৱিপ্পটিসাৰে পৱেদিতে থেৰো ভৱস্স পৰিচ্ছিন্নাযুভাৱৱিভাৱনমুখেন আযতিং মনুস্সত্তভাৱে ঠত্ৱা ৱট্টদুক্খস্স সমতিক্কমো কাতুং সুকৰো, সব্বসো খীণাসৱভাৱো নাম মহানিসংসোতি চ সমস্সাসেতুং –

২৪৩. ‘‘কীৱ চিৰং ৱিমানম্হি, ইধ ৱচ্ছসুপোসথে;

দেৱতে পুচ্ছিতাচিক্খ, যদি জানাসি আযুনো’’তি. –

গাথমাহ. পুন সা –

২৪৪. ‘‘সট্ঠি ৱস্সসহস্সানি, তিস্সো চ ৱস্সকোটিযো;

ইধ ঠত্ৱা মহামুনি, ইতো চুতা গমিস্সামি;

মনুস্সানং সহব্যত’’ন্তি. – আহ;

পুন থেৰো –

২৪৫. ‘‘মা ত্ৱং উপোসথে ভাযি, সম্বুদ্ধেনাসি ব্যাকতা;

সোতাপন্না ৱিসেসযি, পহীনা তৱ দুগ্গতী’’তি. –

ইমায গাথায সমুত্তেজেসি.

২৪৩-৪. তত্থ কীৱ চিৰন্তি কিত্তকং অদ্ধানং. ইধাতি ইমস্মিং দেৱলোকে, ইধ ৱা ৱিমানস্মিং. আযু নোতি আযু, নোতি নিপাতমত্তং. আযুনো ৱা চিৰাচিৰভাৱং, অথ ৱা যদি জানাসি আযুনোতি অত্থো. মহামুনীতি থেৰং আলপতি.

২৪৫. মা ত্ৱং উপোসথে ভাযীতি ভদ্দে উপোসথে ত্ৱং মা ভাযি. কস্মা? যস্মা সম্বুদ্ধেনাসি ব্যাকতা. কিন্তি? সোতাপন্না ৱিসেসযীতি. মগ্গফলসঞ্ঞিতং ৱিসেসং যাতা অধিগতা, তস্মা পহীনা তৱ সব্বাপি দুগ্গতীতি ইমম্পি ৱিসেসং যাতাতি ৱিসেসযি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.

উপোসথাৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.