১২. দুতিযপতিব্বতাৱিমানৱণ্ণনা
ৱেড়ুৰিযথম্ভন্তি দুতিযপতিব্বতাৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? সাৱত্থিযং কিৰ অঞ্ঞতৰা উপাসিকা পতিব্বতা হুত্ৱা সদ্ধা পসন্না পঞ্চ সীলানি সুৱিসুদ্ধানি কত্ৱা ৰক্খি, যথাৱিভৱঞ্চ দানানি অদাসি, সা কালং কত্ৱা তাৱতিংসভৱনে উপ্পজ্জি. সেসং হেট্ঠা ৱুত্তনযমেৱ.
১০১. ‘‘ৱেড়ুৰিযথম্ভং ৰুচিৰং পভস্সৰং, ৱিমানমাৰুয্হ অনেকচিত্তং;
তত্থচ্ছসি দেৱি মহানুভাৱে, উচ্চাৱচা ইদ্ধি ৱিকুব্বমানা;
ইমা চ তে অচ্ছৰাযো সমন্ততো, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি চ.
১০২. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তাসি মহানুভাৱে,
মনুস্সভূতা কিমকাসি পুঞ্ঞং;
কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱা,
ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – পুচ্ছি;
১০৩. ‘‘সা দেৱতা অত্তমনা, মোগ্গল্লানেন পুচ্ছিতা;
পঞ্হং পুট্ঠা ৱিযাকাসি, যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১০৪. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, উপাসিকা চক্খুমতো অহোসিং;
পাণাতিপাতা ৱিৰতা অহোসিং, লোকে অদিন্নং পৰিৱজ্জযিস্সং.
১০৫. ‘‘অমজ্জপা নো চ মুসা অভাণিং, সকেন সামিনা অহোসিং তুট্ঠা;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তা, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.
১০৬. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো, তেন মে ইধ মিজ্ঝতি;
উপ্পজ্জন্তি চ মে ভোগা, যে কেচি মনসো পিযা.
১০৭. ‘‘অক্খামি তে ভিক্খু মহানুভাৱ,
মনুস্সভূতা যমকাসি পুঞ্ঞং;
তেনম্হি এৱং জলিতানুভাৱা,
ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – ৱিস্সজ্জেসি;
১০১. তত্থ ৱেড়ুৰিযথম্ভন্তি ৱেড়ুৰিযমণিমযথম্ভং. ৰুচিৰন্তি ৰমণীযং. পভস্সৰন্তি অতিৱিয ভাসুৰং. উচ্চাৱচাতি উচ্চা চ অৱচা চ, ৱিৱিধাতি অত্থো.
১০৪-৫. উপাসিকাতি সৰণগমনেন উপাসিকালক্খণে ঠিতা. ৱুত্তঞ্হি –
‘‘যতো খো, মহানাম, অৰিযসাৱকো বুদ্ধং সৰণং গতো হোতি, ধম্মং সৰণং গতো হোতি, সঙ্ঘং সৰণং গতো হোতি, এত্তাৱতা খো, মহানাম, অৰিযসাৱকো উপাসকো হোতী’’তি (সং. নি. ৫.১০৩৩).
চক্খুমতোতি পঞ্চহি চক্খূহি চক্খুমতো বুদ্ধস্স ভগৱতো. এৱং উপাসিকাভাৱকিত্তনেন আসযসুদ্ধিং দস্সেত্ৱা পযোগসুদ্ধিং দস্সেতুং ‘‘পাণাতিপাতা ৱিৰতা’’তিআদি ৱুত্তং. তত্থ সকেন সামিনা অহোসিং তুট্ঠাতি মিচ্ছাচাৰাৱেৰমণিমাহ. সেসং হেট্ঠা ৱুত্তসদিসমেৱ.
দুতিযপতিব্বতাৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.