৪. কুমাৰকসুত্তৱণ্ণনা

৪৪. চতুত্থে কুমাৰকাতি তৰুণপুগ্গলা. যে সুভাসিতদুব্ভাসিতস্স অত্থং জানন্তি, তে ইধ কুমাৰকাতি অধিপ্পেতা. ইমে হি সত্তা জাতদিৱসতো পট্ঠায যাৱ পঞ্চদসৱস্সকা, তাৱ ‘‘কুমাৰকা, বালা’’তি চ ৱুচ্চন্তি, ততো পৰং ৱীসতিৱস্সানি ‘‘যুৱানো’’তি. মচ্ছকে বাধেন্তীতি মগ্গসমীপে একস্মিং তড়াকে নিদাঘকালে উদকে পৰিক্খীণে নিন্নট্ঠানে ঠিতং উদকং উস্সিঞ্চিত্ৱা খুদ্দকমচ্ছে গণ্হন্তি চেৱ হনন্তি চ ‘‘পচিত্ৱা খাদিস্সামা’’তি. তেনুপসঙ্কমীতি মগ্গতো থোকং তড়াকং অতিক্কমিত্ৱা ঠিতো, তস্মা ‘‘উপসঙ্কমী’’তি ৱদতি. কস্মা পন উপসঙ্কমি? তে কুমাৰকে অত্তনি ৱিস্সাসং জনেতুং উপসঙ্কমি. ভাযথ ৱোতি এত্থ ৱোতি নিপাতমত্তং. দুক্খস্সাতি নিস্সক্কে সামিৱচনং, দুক্খস্মাতি অত্থো. অপ্পিযং ৱো দুক্খন্তি ‘‘কিং তুম্হাকং সৰীৰে উপ্পজ্জনকদুক্খং অপ্পিযং অনিট্ঠ’’ন্তি পুচ্ছতি.

এতমত্থং ৱিদিত্ৱাতি ইমে সত্তা অত্তনো দুক্খং অনিচ্ছন্তা এৱ হুত্ৱা দুক্খহেতুং পটিপজ্জন্তা অত্তনো তং ইচ্ছন্তা এৱ নাম হোন্তীতি এতমত্থং সব্বাকাৰতো ৱিদিত্ৱা. ইমং উদানন্তি ইমং পাপকিৰিযায নিসেধনং আদীনৱৱিভাৱনঞ্চ উদানং উদানেসি.

তস্সত্থো – যদি তুম্হাকং সকলমাপাযিকং, সুগতিযঞ্চ অপ্পাযুকতামনুস্সদোভগ্গিযাদিভেদং দুক্খং অপ্পিযং অনিট্ঠং, যদি তুম্হে ততো ভাযথ, আৱি ৱা পৰেসং পাকটভাৱৱসেন অপ্পটিচ্ছন্নং কত্ৱা কাযেন ৱা ৱাচায ৱা পাণাতিপাতাদিপ্পভেদং যদি ৱা ৰহো অপাকটভাৱৱসেন পটিচ্ছন্নং কত্ৱা মনোদ্ৱাৰে এৱ অভিজ্ঝাদিপ্পভেদং অণুমত্তম্পি পাপকং লামকধম্মং মাকত্থ মা কৰিত্থ, অথ পন তং পাপকম্মং এতৰহি কৰোথ, আযতিং ৱা কৰিস্সথ, নিৰযাদীসু চতূসু অপাযেসু মনুস্সেসু চ তস্স ফলভূতং দুক্খং ইতো ৱা এত্তো ৱা পলাযন্তে অম্হে নানুবন্ধিস্সতীতি অধিপ্পাযেন উপেচ্চ অপেচ্চ পলাযতম্পি তুম্হাকং ততো মুত্তি মোক্খো নত্থি. গতিকালাদিপচ্চযন্তৰসমৱাযে ৱিপচ্চিস্সতিযেৱাতি দস্সেতি. ‘‘পলাযনে’’তিপি পঠন্তি, ৱুত্তনযেন যত্থ কত্থচি গমনে পক্কমনে সতীতি অত্থো. অযঞ্চ অত্থো ‘‘ন অন্তলিক্খে ন সমুদ্দমজ্ঝে…পে… পাপকম্মা’’তি (ধ. প. ১২৭; মি. প. ৪.২.৪) ইমায গাথায দীপেতব্বো.

চতুত্থসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.