৭. একপুত্তকসুত্তৱণ্ণনা

১৭. সত্তমে একপুত্তকোতি একো পুত্তো, সো চ অনুকম্পিতব্বট্ঠেন একপুত্তকো, পিযাযিতব্বট্ঠেন পিযো, মনস্স ৱড্ঢনট্ঠেন মনাপো. সৰীৰসোভাসম্পত্তিযা ৱা দস্সনীযট্ঠেন পিযো, সীলাচাৰসম্পত্তিযা কল্যাণধম্মতায মনাপো. কলেতি সত্তে খেপেতীতি কালো, মৰণং. তং কতো পত্তোতি কালঙ্কতো, কালেন ৱা মচ্চুনা কতো নট্ঠো অদস্সনং গতোতি কালঙ্কতো, মতোতি অত্থো.

সম্বহুলা উপাসকাতি সাৱত্থিৱাসিনো বহূ উপাসকা মতপুত্তউপাসকস্স সহসোকীভাৱেন যাৱ আড়াহনা পচ্ছতো গন্ত্ৱা মতসৰীৰস্স কত্তব্বং কাৰেত্ৱা পটিনিৱত্তা যথানিৱত্থাৱ উদকং ওতৰিত্ৱা সীসংন্হাতা ৱত্থানি পীড়েত্ৱা অনোতাপেত্ৱাৱ একং নিৱাসেত্ৱা একং উত্তৰাসঙ্গং কত্ৱা উপাসকং পুৰতো কত্ৱা ‘‘সোকৱিনোদনং ধম্মং সত্থু সন্তিকে সোস্সামা’’তি ভগৱন্তং উপসঙ্কমিংসু. তেন ৱুত্তং ‘‘অল্লকেসা’’তিআদি.

তত্থ অল্লৱত্থাতি উদকেন তিন্তৱত্থা. দিৱা দিৱস্সাতি দিৱসস্সপি দিৱা, মজ্ঝন্হিকে কালেতি অত্থো. যস্মা জানন্তাপি তথাগতা পুচ্ছন্তি, জানন্তাপি ন পুচ্ছন্তি. কালং ৱিদিত্ৱা পুচ্ছন্তি, কালং ৱিদিত্ৱা ন পুচ্ছন্তি, তস্মা জানন্তোযেৱ ভগৱা কথাসমুট্ঠাপনত্থং পুচ্ছন্তো ‘‘কিং নু খো তুম্হে উপাসকা’’তিআদিমাহ. তস্সত্থো – তুম্হে উপাসকা অঞ্ঞেসু দিৱসেসু মম সন্তিকং আগচ্ছন্তা ওতাপিতসুদ্ধৱত্থা সাযন্হে আগচ্ছথ, অজ্জ পন অল্লৱত্থা অল্লকেসা ঠিতমজ্ঝন্হিকে কালে ইধাগতা, তং কিং কাৰণন্তি. তেন মযন্তি তেন পুত্তৱিযোগজনিতচিত্তসন্তাপেন বলৱসোকাভিভূততায এৱংভূতা মযং ইধূপসঙ্কমন্তাতি.

এতমত্থং ৱিদিত্ৱাতি পিযৱত্থুসম্ভৱা সোকদুক্খদোমনস্সাদযো, অসতি পিযৱত্থুস্মিং সব্বসো এতে ন সন্তীতি এতমত্থং সব্বাকাৰতো জানিত্ৱা তদত্থপ্পকাসনং ইমং উদানং উদানেসি.

তত্থ পিযৰূপস্সাদগধিতাসেতি পিযসভাৱেসু ৰূপক্খন্ধাদীসু সুখৱেদনস্সাদেন গধিতা পটিবদ্ধচিত্তা. গধিতাসেতি হি গধিতাইচ্চেৱত্থো. সেতি ৱা নিপাতমত্তং. পিযৰূপা নাম চক্খাদযো পুত্তদাৰাদযো চ. ৱুত্তঞ্হেতং – ‘‘কিঞ্চ লোকে পিযৰূপং সাতৰূপং চক্খু লোকে …পে… ধম্মতণ্হা লোকে পিযৰূপং সাতৰূপ’’ন্তি (চূড়নি. হেমকমাণৱপুচ্ছানিদ্দেস ৫৫).

‘‘খেত্তং ৱত্থুং হিৰঞ্ঞং ৱা, গৱস্সং দাসপোৰিসং;

থিযো বন্ধূ পুথু কামে, যো নৰো অনুগিজ্ঝতী’’তি চ. (সু. নি. ৭৭৫);

তস্মা তেসু পিযৰূপেসু অস্সাদেন গিদ্ধা মুচ্ছিতা অজ্ঝাপন্নাতি অত্থো. কে পন তে পিযৰূপস্সাদগধিতাতি তে দস্সেতি ‘‘দেৱকাযা পুথুমনুস্সা চা’’তি, চাতুমহাৰাজিকাদযো বহুদেৱসমূহা চেৱ জম্বুদীপকাদিকা বহুমনুস্সা চ. অঘাৱিনোতি কাযিকচেতসিকদুক্খেন দুক্খিতা. পৰিজুন্নাতি জৰাৰোগাদিৱিপত্তিযা যোব্বনাৰোগ্যাদিসম্পত্তিতো পৰিহীনা. যথালাভৱসেন ৱাযমত্থো দেৱমনুস্সেসু ৱেদিতব্বো. অথ ৱা কামঞ্চেকন্তসুখসমপ্পিতানং দেৱানং দুক্খজৰাৰোগা ন সম্ভৱন্তি, তদনতিৱত্তসভাৱতায পন তেপি ‘‘অঘাৱিনো’’তি ‘‘পৰিজুন্না’’তি চ ৱুত্তা. তেসম্পি ৱা পুব্বনিমিত্তুপ্পত্তিযা পটিচ্ছন্নজৰায চেতসিকৰোগস্স চ ৱসেন দুক্খাদীনং সম্ভৱো ৱেদিতব্বো. মচ্চুৰাজস্স ৱসং গচ্ছন্তীতি পিযৱত্থুৱিসযায তণ্হায অপ্পহীনত্তা পুনপ্পুনং গব্ভূপগমনতো ধাতুত্তযিস্সৰতায মচ্চুৰাজসঙ্খাতস্স মৰণস্স ৱসং হত্থমেৱ গচ্ছন্তি.

এত্তাৱতা ৱট্টং দস্সেত্ৱা ইদানি ‘‘যে ৱে দিৱা’’তিআদিনা ৱিৱট্টং দস্সেতি. তত্থ যে ৱে দিৱা চ ৰত্তো চ অপ্পমত্তাতি ‘‘দিৱসং চঙ্কমেন নিসজ্জায আৱৰণীযেহি ধম্মেহি চিত্তং পৰিসোধেতী’’তিআদিনা ৱুত্তনযেন দিৱসভাগে ৰত্তিভাগে চ দড়্হং অপ্পমত্তা অপ্পমাদপ্পটিপদং পূৰেন্তি. জহন্তি পিযৰূপন্তি চতুসচ্চকম্মট্ঠানভাৱনং উস্সুক্কাপেত্ৱা অৰিযমগ্গাধিগমেন পিযৰূপং পিযজাতিকং চক্খাদিপিযৱত্থুং তপ্পটিবদ্ধছন্দৰাগজহনেন জহন্তি. তে ৱে খণন্তি অঘমূলং, মচ্চুনো আমিসং দুৰতিৱত্তন্তি তে অৰিযপুগ্গলা অঘস্স ৱট্টদুক্খস্স মূলভূতং, মচ্চুনা মৰণেন আমসিতব্বতো আমিসং, ইতো বহিদ্ধা কেহিচিপি সমণব্ৰাহ্মণেহি নিৱত্তিতুং অসক্কুণেয্যতায দুৰতিৱত্তং, সহ অৱিজ্জায তণ্হং অৰিযমগ্গঞাণকুদালেন খণন্তি, লেসমত্তম্পি অনৱসেসন্তা উম্মূলযন্তীতি. স্ৱাযমত্থো –

‘‘অপ্পমাদো অমতপদং, পমাদো মচ্চুনো পদং;

অপ্পমত্তা ন মীযন্তি, যে পমত্তা যথা মতা’’তি. (ধ. প. ২১) –

আদীহি সুত্তপদেহি ৱিত্থাৰেতব্বোতি.

সত্তমসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.