৭. সকুলাথেৰীগাথাৱণ্ণনা
অগাৰস্মিং ৱসন্তীতিআদিকা সকুলায থেৰিযা গাথা. অযং কিৰ পদুমুত্তৰস্স ভগৱতো কালে হংসৱতীনগৰে আনন্দস্স ৰঞ্ঞো ধীতা হুত্ৱা নিব্বত্তা, সত্থু ৱেমাতিকভগিনী নন্দাতি নামেন. সা ৱিঞ্ঞুতং পত্ৱা একদিৱসং সত্থু সন্তিকে ধম্মং সুণন্তী সত্থাৰা একং ভিক্খুনিং দিব্বচক্খুকানং অগ্গট্ঠানে ঠপেন্তং দিস্ৱা উস্সাহজাতা অধিকাৰকম্মং কত্ৱা সযম্পি তং ঠানন্তৰং পত্থেন্তী পণিধানমকাসি. সা তত্থ যাৱজীৱং বহুং উড়াৰং কুসলকম্মং কত্ৱা দেৱলোকে নিব্বত্তিত্ৱা অপৰাপৰং সুগতীসুযেৱ সংসৰন্তী কস্সপস্স ভগৱতো কালে ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তিত্ৱা পৰিব্বাজকপব্বজ্জং পব্বজিত্ৱা একচাৰিনী ৱিচৰন্তী একদিৱসং তেলভিক্খায আহিণ্ডিত্ৱা তেলং লভিত্ৱা তেন তেলেন সত্থু চেতিযে সব্বৰত্তিং দীপপূজং অকাসি. সা ততো চুতা তাৱতিংসে নিব্বত্তিত্ৱা সুৱিসুদ্ধদিব্বচক্খুকা হুত্ৱা একং বুদ্ধন্তৰং দেৱেসুযেৱ সংসৰিত্ৱা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৱত্থিযং ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তি. সকুলাতিস্সা নামং অহোসি. সা ৱিঞ্ঞুতং পত্তা সত্থু জেতৱনপটিগ্গহণে পটিলদ্ধসদ্ধা উপাসিকা হুত্ৱা অপৰভাগে অঞ্ঞতৰস্স খীণাসৱত্থেৰস্স সন্তিকে ধম্মং সুত্ৱা সঞ্জাতসংৱেগা পব্বজিত্ৱা ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা ঘটেন্তী ৱাযমন্তী ন চিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰী ২.৩.১৩১-১৬৫) –
‘‘পদুমুত্তৰো নাম জিনো, সব্বধম্মান পাৰগূ;
ইতো সতসহস্সম্হি, কপ্পে উপ্পজ্জি নাযকো.
‘‘হিতায সব্বসত্তানং, সুখায ৱদতং ৱৰো;
অত্থায পুৰিসাজঞ্ঞো, পটিপন্নো সদেৱকে.
‘‘যসগ্গপত্তো সিৰিমা, কিত্তিৱণ্ণগতো জিনো;
পূজিতো সব্বলোকস্স, দিসা সব্বাসু ৱিস্সুতো.
‘‘উত্তিণ্ণৱিচিকিচ্ছো সো, ৱীতিৱত্তকথংকথো;
সম্পুণ্ণমনসঙ্কপ্পো, পত্তো সম্বোধিমুত্তমং.
‘‘অনুপ্পন্নস্স মগ্গস্স, উপ্পাদেতা নৰুত্তমো;
অনক্খাতঞ্চ অক্খাসি, অসঞ্জাতঞ্চ সঞ্জনী.
‘‘মগ্গঞ্ঞূ চ মগ্গৱিদূ, মগ্গক্খাযী নৰাসভো;
মগ্গস্স কুসলো সত্থা, সাৰথীনং ৱৰুত্তমো.
‘‘মহাকাৰুণিকো সত্থা, ধম্মং দেসেতি নাযকো;
নিমুগ্গে কামপঙ্কম্হি, সমুদ্ধৰতি পাণিনে.
‘‘তদাহং হংসৱতিযং, জাতা খত্তিযনন্দনা;
সুৰূপা সধনা চাপি, দযিতা চ সিৰীমতী.
‘‘আনন্দস্স মহাৰঞ্ঞো, ধীতা পৰমসোভনা;
ৱেমাতা ভগিনী চাপি, পদুমুত্তৰনামিনো.
‘‘ৰাজকঞ্ঞাহি সহিতা, সব্বাভৰণভূসিতা;
উপাগম্ম মহাৱীৰং, অস্সোসিং ধম্মদেসনং.
‘‘তদা হি সো লোকগৰু, ভিক্খুনিং দিব্বচক্খুকং;
কিত্তযং পৰিসামজ্ঝে, অগ্গট্ঠানে ঠপেসি তং.
‘‘সুণিত্ৱা তমহং হট্ঠা, দানং দত্ৱান সত্থুনো;
পূজিত্ৱান চ সম্বুদ্ধং, দিব্বচক্খুং অপত্থযিং.
‘‘ততো অৱোচ মং সত্থা, নন্দে লচ্ছসি পত্থিতং;
পদীপধম্মদানানং, ফলমেতং সুনিচ্ছিতং.
‘‘সতসহস্সিতো কপ্পে, ওক্কাককুলসম্ভৱো;
গোতমো নাম গোত্তেন, সত্থা লোকে ভৱিস্সতি.
‘‘তস্স ধম্মেসু দাযাদা, ওৰসা ধম্মনিম্মিতা;
সকুলা নাম নামেন, হেস্সতি সত্থু সাৱিকা.
‘‘তেন কম্মেন সুকতেন, চেতনাপণিধীহি চ;
জহিত্ৱা মানুসং দেহং, তাৱতিংসমগচ্ছহং.
‘‘ইমম্হি ভদ্দকে কপ্পে, ব্ৰহ্মবন্ধু মহাযসো;
কস্সপো নাম গোত্তেন, উপ্পজ্জি ৱদতং ৱৰো.
‘‘পৰিব্বাজকিনী আসিং, তদাহং একচাৰিনী;
ভিক্খায ৱিচৰিত্ৱান, অলভিং তেলমত্তকং.
‘‘তেন দীপং পদীপেত্ৱা, উপট্ঠিং সব্বসংৱৰিং;
চেতিযং দ্ৱিপদগ্গস্স, ৱিপ্পসন্নেন চেতসা.
‘‘তেন কম্মেন সুকতেন, চেতনাপণিধীহি চ;
জহিত্ৱা মানুসং দেহং, তাৱতিংসমগচ্ছহং.
‘‘যত্থ যত্থূপপজ্জামি, তস্স কম্মস্স ৱাহসা;
পজ্জলন্তি মহাদীপা, তত্থ তত্থ গতায মে.
‘‘তিৰোকুট্টং তিৰোসেলং, সমতিগ্গয্হ পব্বতং;
পস্সামহং যদিচ্ছামি, দীপদানস্সিদং ফলং.
‘‘ৱিসুদ্ধনযনা হোমি, যসসা চ জলামহং;
সদ্ধাপঞ্ঞাৱতী চেৱ, দীপদানস্সিদং ফলং.
‘‘পচ্ছিমে চ ভৱে দানি, জাতা ৱিপ্পকুলে অহং;
পহূতধনধঞ্ঞম্হি, মুদিতে ৰাজপূজিতে.
‘‘অহং সব্বঙ্গসম্পন্না, সব্বাভৰণভূসিতা;
পুৰপ্পৱেসে সুগতং, ৱাতপানে ঠিতা অহং.
‘‘দিস্ৱা জলন্তং যসসা, দেৱমনুস্সসক্কতং;
অনুব্যঞ্জনসম্পন্নং, লক্খণেহি ৱিভূসিতং.
‘‘উদগ্গচিত্তা সুমনা, পব্বজ্জং সমৰোচযিং;
ন চিৰেনেৱ কালেন, অৰহত্তমপাপুণিং.
‘‘ইদ্ধীসু চ ৱসী হোমি, দিব্বায সোতধাতুযা;
পৰচিত্তানি জানামি, সত্থুসাসনকাৰিকা.
‘‘পুব্বেনিৱাসং জানামি, দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং;
খেপেত্ৱা আসৱে সব্বে, ৱিসুদ্ধাসিং সুনিম্মলা.
‘‘পৰিচিণ্ণো মযা সত্থা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং;
ওহিতো গৰুকো ভাৰো, ভৱনেত্তিসমূহতা.
‘‘যস্সত্থায পব্বজিতা, অগাৰস্মানগাৰিযং;
সো মে অত্থো অনুপ্পত্তো, সব্বসংযোজনক্খযো.
‘‘ততো মহাকাৰুণিকো, এতদগ্গে ঠপেসি মং;
দিব্বচক্খুকানং অগ্গা, সকুলাতি নৰুত্তমো.
‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
অৰহত্তং পন পত্ৱা কতাধিকাৰতায দিব্বচক্খুঞাণে চিণ্ণৱসী অহোসি. তেন নং সত্থা দিব্বচক্খুকানং ভিক্খুনীনং অগ্গট্ঠানে ঠপেসি. সা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা পীতিসোমনস্সজাতা উদানৱসেন –
৯৭. ‘‘অগাৰস্মিং ৱসন্তীহং, ধম্মং সুত্ৱান ভিক্খুনো;
অদ্দসং ৱিৰজং ধম্মং, নিব্বানং পদমচ্চুতং.
৯৮. ‘‘সাহং পুত্তং ধীতৰঞ্চ, ধনধঞ্ঞঞ্চ ছড্ডিয;
কেসে ছেদাপযিত্ৱান, পব্বজিং অনগাৰিযং.
৯৯. ‘‘সিক্খমানা অহং সন্তী, ভাৱেন্তী মগ্গমঞ্জসং;
পহাসিং ৰাগদোসঞ্চ, তদেকট্ঠে চ আসৱে.
১০০. ‘‘ভিক্খুনী উপসম্পজ্জ, পুব্বজাতিমনুস্সৰিং;
দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং, ৱিমলং সাধুভাৱিতং.
১০১. ‘‘সঙ্খাৰে পৰতো দিস্ৱা, হেতুজাতে পলোকিতে;
পহাসিং আসৱে সব্বে, সীতিভূতাম্হি নিব্বুতা’’তি. –
ইমা গাথা অভাসি.
তত্থ অগাৰস্মিং ৱসন্তীহং, ধম্মং সুত্ৱান ভিক্খুনোতি অহং পুব্বে অগাৰমজ্ঝে ৱসমানা অঞ্ঞতৰস্স ভিন্নকিলেসস্স ভিক্খুনো সন্তিকে চতুসচ্চগব্ভং ধম্মকথং সুত্ৱা. অদ্দসং ৱিৰজং ধম্মং, নিব্বানং পদমচ্চুতন্তি ৰাগৰজাদীনং অভাৱেন ৱিৰজং, ৱানতো নিক্খন্তত্তা নিব্বানং, চৱনাভাৱতো অধিগতানং অচ্চুতিহেতুতায চ নিব্বানং অচ্চুতং, পদন্তি চ লদ্ধনামং অসঙ্খতধম্মং, সহস্সনযপটিমণ্ডিতেন দস্সনসঙ্খাতেন ধম্মচক্খুনা অদ্দসং পস্সিং.
সাহন্তি সা অহং ৱুত্তপ্পকাৰেন সোতাপন্না হোমি.
সিক্খমানা অহং সন্তীতি অহং সিক্খমানাৱ সমানা পব্বজিত্ৱা ৱস্সে অপৰিপুণ্ণে এৱ. ভাৱেন্তী মগ্গমঞ্জসন্তি মজ্ঝিমপটিপত্তিভাৱতো অঞ্জসং উপৰিমগ্গং উপ্পাদেন্তী. তদেকট্ঠে চ আসৱেতি ৰাগদোসেহি সহজেকট্ঠে পহানেকট্ঠে চ ততিযমগ্গৱজ্ঝে আসৱে পহাসিং সমুচ্ছিন্দিং.
ভিক্খুনী উপসম্পজ্জাতি ৱস্সে পৰিপুণ্ণে উপসম্পজ্জিত্ৱা ভিক্খুনী হুত্ৱা. ৱিমলন্তি অৱিজ্জাদীহি উপক্কিলেসেহি ৱিমুত্ততায ৱিগতমলং, সাধু সক্কচ্চ সম্মদেৱ ভাৱিতং, সাধূহি ৱা বুদ্ধাদীহি ভাৱিতং উপ্পাদিতং দিব্বচক্খু ৱিসোধিতন্তি সম্বন্ধো.
সঙ্খাৰেতি তেভূমকসঙ্খাৰে. পৰতোতি অনত্ততো. হেতুজাতেতি পচ্চযুপ্পন্নে. পলোকিতেতি পলুজ্জনসভাৱে পভঙ্গুনে পঞ্ঞাচক্খুনা দিস্ৱা. পহাসিং আসৱে সব্বেতি অগ্গমগ্গেন অৱসিট্ঠে সব্বেপি আসৱে পজহিং, খেপেসিন্তি অত্থো. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
সকুলাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.