১১. তিংসমত্তাথেৰীগাথাৱণ্ণনা
মুসলানি গহেত্ৱানাতিআদিকা তিংসমত্তানং থেৰীনং গাথা. তাপি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনন্তিযো অনুক্কমেন উপচিতৱিমোক্খসম্ভাৰা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সককম্মসঞ্চোদিতা তত্থ তত্থ কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্ৱা পটাচাৰায থেৰিযা সন্তিকে ধম্মং সুত্ৱা পটিলদ্ধসদ্ধা পব্বজিত্ৱা পৰিসুদ্ধসীলা ৱত্তপটিৱত্তং পৰিপূৰেন্তিযো ৱিহৰন্তি. অথেকদিৱসং পটাচাৰাথেৰী তাসং ওৱাদং দেন্তী –
১১৭. ‘‘মুসলানি গহেত্ৱান, ধঞ্ঞং কোট্টেন্তি মাণৱা;
পুত্তদাৰানি পোসেন্তা, ধনং ৱিন্দন্তি মাণৱা.
১১৮. ‘‘কৰোথ বুদ্ধসাসনং, যং কত্ৱা নানুতপ্পতি;
খিপ্পং পাদানি ধোৱিত্ৱা, একমন্তে নিসীদথ;
চেতোসমথমনুযুত্তা, কৰোথ বুদ্ধসাসন’’ন্তি. – ইমা দ্ৱে গাথা অভাসি;
তত্থাযং সঙ্খেপত্থো – ইমে সত্তা জীৱিতহেতু মুসলানি গহেত্ৱা পৰেসং ধঞ্ঞং কোট্টেন্তি, উদুক্খলকম্মং কৰোন্তি. অঞ্ঞম্পি এদিসং নিহীনকম্মং কত্ৱা পুত্তদাৰং পোসেন্তা যথাৰহং ধনম্পি সংহৰন্তি. তং পন নেসং কম্মং নিহীনং গম্মং পোথুজ্জনিকং দুক্খং অনত্থসঞ্হিতঞ্চ. তস্মা এদিসং সংকিলেসিকপপঞ্চং ৱজ্জেত্ৱা কৰোথ বুদ্ধসাসনং সিক্খত্তযসঙ্খাতং সম্মাসম্বুদ্ধসাসনং কৰোথ সম্পাদেথ অত্তনো সন্তানে নিব্বত্তেথ. তত্থ কাৰণমাহ – ‘‘যং কত্ৱা নানুতপ্পতী’’তি, যস্স কৰণহেতু এতৰহি আযতিঞ্চ অনুতাপং নাপজ্জতি. ইদানি তস্স কৰণে পুব্বকিচ্চং অনুযোগৱিধিঞ্চ দস্সেতুং, ‘‘খিপ্পং পাদানি ধোৱিত্ৱা’’তিআদি ৱুত্তং. তত্থ যস্মা অধোৱিতপাদস্স অৱিক্খালিতমুখস্স চ নিসজ্জসুখং উতুসপ্পাযলাভো চ ন হোতি, পাদে পন ধোৱিত্ৱা মুখঞ্চ ৱিক্খালেত্ৱা একমন্তে নিসিন্নস্স তদুভযং লভতি, তস্মা খিপ্পং ইমং যথালদ্ধং খণং অৱিৰাধেন্তিযো পাদানি অত্তনো পাদে ধোৱিত্ৱা একমন্তে ৱিৱিত্তে ওকাসে নিসীদথ নিসজ্জথ. অট্ঠতিংসায আৰম্মণেসু যত্থ কত্থচি চিত্তৰুচিকে আৰম্মণে অত্তনো চিত্তং উপনিবন্ধিত্ৱা চেতোসমথমনুযুত্তা সমাহিতেন চিত্তেন চতুসচ্চকম্মট্ঠানভাৱনাৱসেন বুদ্ধস্স ভগৱতো সাসনং ওৱাদং অনুসিট্ঠিং কৰোথ সম্পাদেথাতি.
অথ তা ভিক্খুনিযো তস্সা থেৰিযা ওৱাদে ঠত্ৱা ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা ভাৱনায কম্মং কৰোন্তিযো ঞাণস্স পৰিপাকং গতত্তা হেতুসম্পন্নতায চ সহ পটিসম্ভিদাহি অৰহত্তং পত্ৱা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা ওৱাদগাথাহি সদ্ধিং –
১১৯. ‘‘তস্সা তা ৱচনং সুত্ৱা, পটাচাৰায সাসনং;
পাদে পক্খালযিত্ৱান, একমন্তং উপাৱিসুং;
চেতোসমথমনুযুত্তা, অকংসু বুদ্ধসাসনং.
১২০. ‘‘ৰত্তিযা পুৰিমে যামে, পুব্বজাতিমনুস্সৰুং;
ৰত্তিযা মজ্ঝিমে যামে, দিব্বচক্খুং ৱিসোধযুং;
ৰত্তিযা পচ্ছিমে যামে, তমোখন্ধং পদালযুং.
১২১. ‘‘উট্ঠায পাদে ৱন্দিংসু, কতা তে অনুসাসনী;
ইন্দংৱ দেৱা তিদসা, সঙ্গামে অপৰাজিতং;
পুৰক্খত্ৱা ৱিহস্সাম, তেৱিজ্জাম্হ অনাসৱা’’তি. –
ইমা গাথা অভাসিংসু.
তত্থ তস্সা তা ৱচনং সুত্ৱা, পটাচাৰায সাসনন্তি তস্সা পটাচাৰায থেৰিযা কিলেসপটিসত্তুসাসনট্ঠেন সাসনভূতং ওৱাদৱচনং, তা তিংসমত্তা ভিক্খুনিযো সুত্ৱা পটিস্সুত্ৱা সিৰসা সম্পটিচ্ছিত্ৱা.
উট্ঠায পাদে ৱন্দিংসু, কতা তে অনুসাসনীতি যথাসম্পটিচ্ছিতং তস্সা সাসনং অট্ঠিং কত্ৱা মনসি কত্ৱা যথাফাসুকট্ঠানে নিসীদিত্ৱা ভাৱেন্তিযো ভাৱনং মত্থকং পাপেত্ৱা অত্তনা অধিগতৱিসেসং আৰোচেতুং নিসিন্নাসনতো উট্ঠায তস্সা সন্তিকং গন্ত্ৱা ‘‘মহাথেৰি তৱানুসাসনী যথানুসিট্ঠং অম্হেহি কতা’’তি ৱত্ৱা তস্সা পাদে পঞ্চপতিট্ঠিতেন ৱন্দিংসু. ইন্দংৱ দেৱা তিদসা, সঙ্গামে অপৰাজিতন্তি দেৱাসুৰসঙ্গামে অপৰাজিতং ৱিজিতাৱিং ইন্দং তাৱতিংসা দেৱা ৱিয মহাথেৰি, মযং তং পুৰক্খত্ৱা ৱিহৰিস্সাম অঞ্ঞস্স কত্তব্বস্স অভাৱতো. তস্মা ‘‘তেৱিজ্জাম্হ অনাসৱা’’তি অত্তনো কতঞ্ঞুভাৱং পৱেদেন্তী ইদমেৱ তাসং অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসি. যং পনেত্থ অত্থতো অৱিভত্তং, তং হেট্ঠা ৱুত্তনযমেৱ.
তিংসমত্তাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.