৬. মেত্তিকাথেৰীগাথাৱণ্ণনা

কিঞ্চাপি খোম্হি দুক্খিতাতিআদিকা মেত্তিকায থেৰিযা গাথা. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং পুঞ্ঞং উপচিনন্তী সিদ্ধত্থস্স ভগৱতো কালে গহপতিকুলে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্ৱা সত্থু চেতিযে ৰতনেন পটিমণ্ডিতায মেখলায পূজং অকাসি. সা তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে ৰাজগহে ব্ৰাহ্মণমহাসালকুলে নিব্বত্তি. সেসং অনন্তৰে ৱুত্তসদিসং. অযং পন পটিভাগকূটং অভিৰুহিত্ৱা সমণধম্মং কৰোন্তী ৱিপস্সনং ৱড্ঢেত্ৱা সহ পটিসম্ভিদাহি অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰী ২.১.২০-২৫) –

‘‘সিদ্ধত্থস্স ভগৱতো, থূপকাৰাপিকা অহুং;

মেখলিকা মযা দিন্না, নৱকম্মায সত্থুনো.

‘‘নিট্ঠিতে চ মহাথূপে, মেখলং পুনদাসহং;

লোকনাথস্স মুনিনো, পসন্না সেহি পাণিভি.

‘‘চতুন্নৱুতিতো কপ্পে, যং মেখলমদং তদা;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, থূপকাৰস্সিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা উদানৱসেন –

২৯. ‘‘কিঞ্চাপি খোম্হি দুক্খিতা, দুব্বলা গতযোব্বনা;

দণ্ডমোলুব্ভ গচ্ছামি, পব্বতং অভিৰূহিয.

৩০. ‘‘নিক্খিপিত্ৱান সঙ্ঘাটিং, পত্তকঞ্চ নিকুজ্জিয;

নিসিন্না চম্হি সেলম্হি, অথ চিত্তং ৱিমুচ্চি মে;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. –

ইমা দ্ৱে গাথা অভাসি.

তত্থ দুক্খিতাতি ৰোগাভিভৱেন দুক্খিতা সঞ্জাতদুক্খা দুক্খপ্পত্তা. দুব্বলাতি তায চেৱ দুক্খপ্পত্তিযা, জৰাজিণ্ণতায চ বলৱিৰহিতা. তেনাহ ‘‘গতযোব্বনা’’তি, অদ্ধগতাতি অত্থো.

অথ চিত্তং ৱিমুচ্চি মেতি সেলম্হি পাসাণে নিসিন্না চম্হি, অথ তদনন্তৰং ৱীৰিযসমতায সম্মদেৱ যোজিতত্তা মগ্গপটিপাটিযা সব্বেহিপি আসৱেহি মম চিত্তং ৱিমুচ্চি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.

মেত্তিকাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.