১০. সামাথেৰীগাথাৱণ্ণনা

চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুন্তিআদিকা সামায থেৰিযা গাথা. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনিত্ৱা সুগতীসুযেৱ সংসৰন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে কোসম্বিযং গহপতিমহাসালকুলে নিব্বত্তিত্ৱা সামাতিস্সা নামং অহোসি. সা ৱিঞ্ঞুতং পত্তা সামাৱতিযা উপাসিকায পিযসহাযিকা হুত্ৱা তায কালঙ্কতায সঞ্জাতসংৱেগা পব্বজি. পব্বজিত্ৱা চ সামাৱতিকং আৰব্ভ উপ্পন্নসোকং ৱিনোদেতুং অসক্কোন্তী অৰিযমগ্গং গণ্হিতুং নাসক্খি. অপৰভাগে আসনসালায নিসিন্নস্স আনন্দত্থেৰস্স ওৱাদং সুত্ৱা ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা ততো সত্তমে দিৱসে সহ পটিসম্ভিদাহি অৰহত্তং পাপুণি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা তং পকাসেন্তী –

৩৭. ‘‘চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং, ৱিহাৰা উপনিক্খমিং;

অলদ্ধা চেতসো সন্তিং, চিত্তে অৱসৱত্তিনী;

তস্সা মে অট্ঠমী ৰত্তি, যতো তণ্হা সমূহতা.

৩৮. ‘‘বহূহি দুক্খধম্মেহি, অপ্পমাদৰতায মে;

তণ্হক্খযো অনুপ্পত্তো, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. –

উদানৱসেন ইমা দ্ৱে গাথা অভাসি.

তত্থ চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং, ৱিহাৰা উপনিক্খমিন্তি ‘‘মম ৱসনকৱিহাৰে ৱিপস্সনামনসিকাৰেন নিসিন্না সমণকিচ্চং মত্থকং পাপেতুং অসক্কোন্তী উতুসপ্পাযাভাৱেন ননু খো ময্হং ৱিপস্সনা মগ্গেন ঘট্টেতী’’তি চিন্তেত্ৱা চত্তাৰো পঞ্চ চাতি নৱ ৱাৰে ৱিহাৰা উপস্সযতো বহি নিক্খমিং. তেনাহ ‘‘অলদ্ধা চেতসো সন্তিং, চিত্তে অৱসৱত্তিনী’’তি. তত্থ চেতসো সন্তিন্তি অৰিযমগ্গসমাধিং সন্ধাযাহ. চিত্তে অৱসৱত্তিনীতি ৱীৰিযসমতায অভাৱেন মম ভাৱনাচিত্তে ন ৱসৱত্তিনী. সা কিৰ অতিৱিয পগ্গহিতৱীৰিযা অহোসি. তস্সা মে অট্ঠমী ৰত্তীতি যতো পট্ঠায আনন্দত্থেৰস্স সন্তিকে ওৱাদং পটিলভিং, ততো পট্ঠায ৰত্তিন্দিৱমতন্দিতা ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তী ৰত্তিযং চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং ৱিহাৰতো নিক্খমিত্ৱা মনসিকাৰং পৱত্তেন্তী ৱিসেসং অনধিগন্ত্ৱা অট্ঠমিযং ৰত্তিযং ৱীৰিযসমতং লভিত্ৱা মগ্গপটিপাটিযা কিলেসে খেপেসিন্তি অত্থো. তেন ৱুত্তং – ‘‘তস্সা মে অট্ঠমী ৰত্তি, যতো তণ্হা সমূহতা’’তি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.

সামাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দুকনিপাতৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.