১৬. ৱুড্ঢপব্বজিতসুমনাথেৰীগাথাৱণ্ণনা
সুখং ত্ৱং ৱুড্ঢিকে সেহীতি সুমনায ৱুড্ঢপব্বজিতায গাথা. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে কুসলং উপচিনিত্ৱা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৱত্থিযং মহাকোসলৰঞ্ঞো ভগিনী হুত্ৱা নিব্বত্তি. সা সত্থাৰা ৰঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স ‘‘চত্তাৰো খো মে, মহাৰাজ, দহৰাতি ন উঞ্ঞাতব্বা’’তিআদিনা (সং. নি. ১.১১২) দেসিতং ধম্মং সুত্ৱা লদ্ধপ্পসাদা সৰণেসু চ সীলেসু চ পতিট্ঠায পব্বজিতুকামাপি ‘‘অয্যিকং পটিজগ্গিস্সামী’’তি চিৰকালং ৱীতিনামেত্ৱা অপৰভাগে অয্যিকায কালঙ্কতায ৰঞ্ঞা সদ্ধিং মহগ্ঘানি অত্থৰণপাৱুৰণানি গাহাপেত্ৱা ৱিহাৰং গন্ত্ৱা সঙ্ঘস্স দাপেত্ৱা সত্থু সন্তিকে ধম্মং সুত্ৱা অনাগামিফলে পতিট্ঠিতা পব্বজ্জং যাচি. সত্থা তস্সা ঞাণপৰিপাকং দিস্ৱা –
১৬. ‘‘সুখং ত্ৱং ৱুড্ঢিকে সেহি, কত্ৱা চোড়েন পাৰুতা;
উপসন্তো হি তে ৰাগো, সীতিভূতাসি নিব্বুতা’’তি. –
ইমং গাথং অভাসি. সা গাথাপৰিযোসানে সহ পটিসম্ভিদাহি অৰহত্তং পত্ৱা উদানৱসেন তমেৱ গাথং অভাসি. ইদমেৱ চস্সা অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসি, সা তাৱদেৱ পব্বজি. গাথায পন ৱুড্ঢিকেতি ৱুড্ঢে, ৱযোৱুড্ঢেতি অত্থো. অযং পন সীলাদিগুণেহিপি ৱুড্ঢা, থেৰিযা ৱুত্তগাথায চতুত্থপাদে সীতিভূতাসি নিব্বুতাতি যোজেতব্বং. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
ৱুড্ঢপব্বজিতসুমনাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.