১৭. ধম্মাথেৰীগাথাৱণ্ণনা

পিণ্ডপাতং চৰিত্ৱানাতি ধম্মায থেৰিযা গাথা. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনিত্ৱা সম্ভতপুঞ্ঞসম্ভাৰা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৱত্থিযং কুলঘৰে নিব্বত্তিত্ৱা ৱযপ্পত্তা পতিৰূপস্স সামিকস্স গেহং গন্ত্ৱা সাসনে পটিলদ্ধসদ্ধা পব্বজিতুকামা হুত্ৱা সামিকেন অননুঞ্ঞাতা পচ্ছা সামিকে কালঙ্কতে পব্বজিত্ৱা ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তী একদিৱসং ভিক্খায চৰিত্ৱা ৱিহাৰং আগচ্ছন্তী পৰিপতিত্ৱা তমেৱ আৰম্মণং কত্ৱা ৱিপস্সনং ৱড্ঢেত্ৱা সহ পটিসম্ভিদাহি অৰহত্তং পত্ৱা –

১৭. ‘‘পিণ্ডপাতং চৰিত্ৱান, দণ্ডমোলুব্ভ দুব্বলা;

ৱেধমানেহি গত্তেহি, তত্থেৱ নিপতিং ছমা;

দিস্ৱা আদীনৱং কাযে, অথ চিত্তং ৱিমুচ্চি মে’’তি. –

উদানৱসেন ইমং গাথং অভাসি.

তত্থ পিণ্ডপাতং চৰিত্ৱান, দণ্ডমোলুব্ভাতি পিণ্ডপাতত্থায যট্ঠিং উপত্থম্ভেন নগৰে ৱিচৰিত্ৱা ভিক্খায আহিণ্ডিত্ৱা. ছমাতি ছমাযং ভূমিযং, পাদানং অৱসেন ভূমিযং নিপতিন্তি অত্থো. দিস্ৱা আদীনৱং কাযেতি অসুভানিচ্চদুক্খানত্ততাদীহি নানপ্পকাৰেহি সৰীৰে দোসং পঞ্ঞাচক্খুনা দিস্ৱা. অথ চিত্তং ৱিমুচ্চি মেতি আদীনৱানুপস্সনায পৰতো পৱত্তেহি নিব্বিদানুপস্সনাদীহি ৱিক্খম্ভনৱসেন মম চিত্তং কিলেসেহি ৱিমুচ্চিত্ৱা পুন মগ্গফলেহি যথাক্কমং সমুচ্ছেদৱসেন চেৱ পটিপ্পস্সদ্ধিৱসেন চ সব্বসো ৱিমুচ্চি ৱিমুত্তং, ন দানিস্সা ৱিমোচেতব্বং অত্থীতি. ইদমেৱ চস্সা অঞ্ঞাব্যাকৰণং অহোসীতি.

ধম্মাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.