৮. হেমকসুত্তৱণ্ণনা

১০৯১-৪. যে মে পুব্বেতি হেমকসুত্তং. তত্থ যে মে পুব্বে ৱিযাকংসূতি যে বাৱৰিআদযো পুব্বে ময্হং সকং লদ্ধিং ৱিযাকংসু. হুৰং গোতমসাসনাতি গোতমসাসনা পুব্বতৰং. সব্বং তং তক্কৱড্ঢনন্তি সব্বং তং কামৱিতক্কাদিৱড্ঢনং. তণ্হানিগ্ঘাতনন্তি তণ্হাৱিনাসনং. অথস্স ভগৱা তং ধম্মং আচিক্খন্তো ‘‘ইধা’’তি গাথাদ্ৱযমাহ. তত্থ এতদঞ্ঞায যে সতাতি এতং নিব্বানপদমচ্চুতং ‘‘সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চা’’তিআদিনা নযেন ৱিপস্সন্তা অনুপুব্বেন জানিত্ৱা যে কাযানুপস্সনাসতিআদীহি সতা. দিট্ঠধম্মাভিনিব্বুতাতি ৱিদিতধম্মত্তা, দিট্ঠধম্মত্তা, ৰাগাদিনিব্বানেন চ অভিনিব্বুতা. সেসং সব্বত্থ পাকটমেৱ.

এৱং ভগৱা ইমম্পি সুত্তং অৰহত্তনিকূটেনেৱ দেসেসি. দেসনাপৰিযোসানে চ পুব্বসদিসো এৱ ধম্মাভিসমযো অহোসীতি.

পৰমত্থজোতিকায খুদ্দক-অট্ঠকথায

সুত্তনিপাত-অট্ঠকথায হেমকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.