৫. ধোতকসুত্তৱণ্ণনা

১০৬৮-৯. পুচ্ছামি তন্তি ধোতকসুত্তং. তত্থ ৱাচাভিকঙ্খামীতি ৱাচং অভিকঙ্খামি. সিক্খে নিব্বানমত্তনোতি অত্তনো ৰাগাদীনং নিব্বানত্থায অধিসীলাদীনি সিক্খেয্য. ইতোতি মম মুখতো.

১০৭০. এৱং ৱুত্তে অত্তমনো ধোতকো ভগৱন্তং অভিত্থৱমানো কথংকথাপমোক্খং যাচন্তো ‘‘পস্সামহ’’ন্তি গাথমাহ. তত্থ পস্সামহং দেৱমনুস্সলোকেতি পস্সামি অহং দেৱমনুস্সলোকে. তং তং নমস্সামীতি তং এৱৰূপং নমস্সামি. পমুঞ্চাতি পমোচেহি.

১০৭১. অথস্স ভগৱা অত্তাধীনমেৱ কথংকথাপমোক্খং ওঘতৰণমুখেন দস্সেন্তো ‘‘নাহ’’ন্তি গাথমাহ. তত্থ নাহং সহিস্সামীতি অহং ন সহিস্সামি ন সক্খিস্সামি, ন ৱাযমিস্সামীতি ৱুত্তং হোতি. পমোচনাযাতি পমাচেতুং. কথংকথিন্তি সকঙ্খং. তৰেসীতি তৰেয্যাসি.

১০৭২-৫. এৱং ৱুত্তে অত্তমনতৰো ধোতকো ভগৱন্তং অভিত্থৱমানো অনুসাসনিং যাচন্তো ‘‘অনুসাস ব্ৰহ্মে’’তি গাথমাহ. তত্থ ব্ৰহ্মাতি সেট্ঠৱচনমেতং. তেন ভগৱন্তং আমন্তযমানো আহ – ‘‘অনুসাস ব্ৰহ্মে’’তি. ৱিৱেকধম্মন্তি সব্বসঙ্খাৰৱিৱেকনিব্বানধম্মং. অব্যাপজ্জমানোতি নানপ্পকাৰতং অনাপজ্জমানো. ইধেৱ সন্তোতি ইধেৱ সমানো. অসিতোতি অনিস্সিতো. ইতো পৰা দ্ৱে গাথা মেত্তগুসুত্তে ৱুত্তনযা এৱ. কেৱলঞ্হি তত্থ ধম্মং, ইধ সন্তিন্তি অযং ৱিসেসো. ততিযগাথাযপি পুব্বড্ঢং তত্থ ৱুতনযমেৱ অপৰড্ঢে সঙ্গোতি সজ্জনট্ঠানং, লগ্গনন্তি ৱুত্তং হোতি. সেসং সব্বত্থ পাকটমেৱ.

এৱং ভগৱা ইমম্পি সুত্তং অৰহত্তনিকূটেনেৱ দেসেসি. দেসনাপৰিযোসানে চ ৱুত্তসদিসো এৱ ধম্মাভিসমযো অহোসীতি.

পৰমত্থজোতিকায খুদ্দক-অট্ঠকথায

সুত্তনিপাত-অট্ঠকথায ধোতকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.