২. তিস্সমেত্তেয্যসুত্তৱণ্ণনা

১০৪৭. কোধ সন্তুস্সিতোতি তিস্সমেত্তেয্যসুত্তং. কা উপ্পত্তি? সব্বসুত্তানং পুচ্ছাৱসিকা এৱ উপ্পত্তি. তে হি ব্ৰাহ্মণা ‘‘কতাৱকাসা পুচ্ছৱ্হো’’তি ভগৱতা পৱাৰিতত্তা অত্তনো অত্তনো সংসযং পুচ্ছিংসু. পুট্ঠো পুট্ঠো চ তেসং ভগৱা ব্যাকাসি. এৱং পুচ্ছাৱসিকানেৱেতানি সুত্তানীতি ৱেদিতব্বানি.

নিট্ঠিতে পন অজিতপঞ্হে ‘‘কথং লোকং অৱেক্খন্তং, মচ্চুৰাজা ন পস্সতী’’তি (সু. নি. ১১২৪; চূড়নি. পিঙ্গিযমাণৱপুচ্ছা ১৪৪) এৱং মোঘৰাজা পুচ্ছিতুং আৰভি. তং ‘‘ন তাৱস্স ইন্দ্ৰিযানি পৰিপাকং গতানী’’তি ঞত্ৱা ভগৱা ‘‘তিট্ঠ ত্ৱং, মোঘৰাজ, অঞ্ঞো পুচ্ছতূ’’তি পটিক্খিপি. ততো তিস্সমেত্তেয্যো অত্তনো সংসযং পুচ্ছন্তো ‘‘কোধা’’তি গাথমাহ. তত্থ কোধ সন্তুস্সিতোতি কো ইধ তুট্ঠো. ইঞ্জিতাতি তণ্হাদিট্ঠিৱিপ্ফন্দিতানি. উভন্তমভিঞ্ঞাযাতি উভো অন্তে অভিজানিত্ৱা. মন্তা ন লিপ্পতীতি পঞ্ঞায ন লিপ্পতি.

১০৪৮-৯. তস্সেতমত্থং ব্যাকৰোন্তো ভগৱা ‘‘কামেসূ’’তি গাথাদ্ৱযমাহ. তত্থ কামেসু ব্ৰহ্মচৰিযৱাতি কামনিমিত্তং ব্ৰহ্মচৰিযৱা, কামেসু আদীনৱং দিস্ৱা মগ্গব্ৰহ্মচৰিযেন সমন্নাগতোতি ৱুত্তং হোতি. এত্তাৱতা সন্তুসিতং দস্সেতি, ‘‘ৱীততণ্হো’’তিআদীহি অনিঞ্জিতং. তত্থ সঙ্খায নিব্বুতোতি অনিচ্চাদিৱসেন ধম্মে ৱীমংসিত্ৱা ৰাগাদিনিব্বানেন নিব্বুতো. সেসং তত্থ তত্থ ৱুত্তনযত্তা পাকটমেৱ.

এৱং ভগৱা ইমম্পি সুত্তং অৰহত্তনিকূটেনেৱ দেসেসি. দেসনাপৰিযোসানে অযম্পি ব্ৰাহ্মণো অৰহত্তে পতিট্ঠাসি সদ্ধিং অন্তেৱাসিসহস্সেন, অঞ্ঞেসঞ্চ অনেকসহস্সানং ধম্মচক্খুং উদপাদি. সেসং পুব্বসদিসমেৱাতি.

পৰমত্থজোতিকায খুদ্দক-অট্ঠকথায

সুত্তনিপাত-অট্ঠকথায তিস্সমেত্তেয্যসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.