১২. ভদ্ৰাৱুধসুত্তৱণ্ণনা
১১০৮-৯. ওকঞ্জহন্তি ভদ্ৰাৱুধসুত্তং. তত্থ ওকঞ্জহন্তি আলযং জহং. তণ্হচ্ছিদন্তি ছতণ্হাকাযচ্ছিদং. অনেজন্তি লোকধম্মেসু নিক্কম্পং. নন্দিঞ্জহন্তি অনাগতৰূপাদিপত্থনাজহং. একা এৱ হি তণ্হা থুতিৱসেন ইধ নানপ্পকাৰতো ৱুত্তা. কপ্পঞ্জহন্তি দুৱিধকপ্পজহং. অভিযাচেতি অতিৱিয যাচামি. সুত্ৱান নাগস্স অপনমিস্সন্তি ইতোতি নাগস্স তৱ ভগৱা ৱচনং সুত্ৱা ইতো পাসাণকচেতিযতো বহূ জনা পক্কমিস্সন্তীতি অধিপ্পাযো. জনপদেহি সঙ্গতাতি অঙ্গাদীহি জনপদেহি ইধ সমাগতা. ৱিযাকৰোহীতি ধম্মং দেসেহি.
১১১০. অথস্স আসযানুলোমেন ধম্মং দেসেন্তো ভগৱা দ্ৱে গাথাযো অভাসি. তত্থ আদানতণ্হন্তি ৰূপাদীনং আদাযিকং গহণতণ্হং, তণ্হুপাদানন্তি ৱুত্তং হোতি. যং যঞ্হি লোকস্মিমুপাদিযন্তীতি এতেসু উদ্ধাদিভেদেসু যং যং গণ্হন্তি. তেনেৱ মাৰো অন্ৱেতি জন্তুন্তি তেনেৱ উপাদানপচ্চযনিব্বত্তকম্মাভিসঙ্খাৰনিব্বত্তৱসেন পটিসন্ধিক্খন্ধমাৰো তং সত্তং অনুগচ্ছতি.
১১১১. তস্মা পজানন্তি তস্মা এতমাদীনৱং অনিচ্চাদিৱসেন ৱা সঙ্খাৰে জানন্তো. আদানসত্তে ইতি পেক্খমানো, পজং ইমং মচ্চুধেয্যে ৱিসত্তন্তি আদাতব্বট্ঠেন আদানেসু ৰূপাদীসু সত্তে সব্বলোকে ইমং পজং মচ্চুধেয্যে লগ্গং পেক্খমানো. আদানসত্তে ৱা আদানাভিনিৱিট্ঠে পুগ্গলে আদানসঙ্গহেতুঞ্চ ইমং পজং মচ্চুধেয্যে লগ্গং ততো ৱীতিক্কমিতুং অসমত্থং ইতি পেক্খমানো কিঞ্চনং সব্বলোকে ন উপ্পাদিযেথাতি সেসং সব্বত্থ পাকটমেৱ.
এৱং ভগৱা ইমম্পি সুত্তং অৰহত্তনিকূটেনেৱ দেসেসি. দেসনাপৰিযোসানে চ পুব্বসদিসো এৱ ধম্মাভিসমযো অহোসীতি.
পৰমত্থজোতিকায খুদ্দক-অট্ঠকথায
সুত্তনিপাত-অট্ঠকথায ভদ্ৰাৱুধসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.