৫. পঠমসীলসুত্তৱণ্ণনা
৩২. পঞ্চমে পাপকেন চ সীলেনাতি পাপকং নাম সীলং সীলভেদকৰো অসংৱৰোতি ৱদন্তি. তত্থ যদি অসংৱৰো অসীলমেৱ তংদুস্সীল্যভাৱতো, কথং সীলন্তি ৱুচ্চতি? তত্থাযং অধিপ্পাযো সিযা – যথা নাম লোকে অদিট্ঠং ‘‘দিট্ঠ’’ন্তি ৱুচ্চতি, অসীলৱা ‘‘সীলৱা’’তি, এৱমিধাপি অসীলম্পি অসংৱৰোপি ‘‘সীল’’ন্তি ৱোহৰীযতি. অথ ৱা ‘‘কতমে চ, থপতি, অকুসলা সীলা? অকুসলং কাযকম্মং, অকুসলং ৱচীকম্মং, পাপকো আজীৱো’’তি (ম. নি. ২.২৬৪) ৱচনতো অকুসলধম্মেসুপি অত্থেৱ সীলসমঞ্ঞা, তস্মা পৰিচযৱসেন সভাৱসিদ্ধি ৱিয পকতিভূতো সব্বো সমাচাৰো ‘‘সীল’’ন্তি ৱুচ্চতি. তত্থ যং অকোসল্লসম্ভূতট্ঠেন অকুসলং লামকং, তং সন্ধাযাহ ‘‘পাপকেন চ সীলেনা’’তি. পাপিকায চ দিট্ঠিযাতি সব্বাপি মিচ্ছাদিট্ঠিযো পাপিকাৱ. ৱিসেসতো পন অহেতুকদিট্ঠি, অকিৰিযদিট্ঠি, নত্থিকদিট্ঠীতি ইমা তিৱিধা দিট্ঠিযো পাপিকতৰা. তত্থ পাপকেন সীলেন সমন্নাগতো পুগ্গলো পযোগৱিপন্নো হোতি, পাপিকায দিট্ঠিযা সমন্নাগতো আসযৱিপন্নো হোতি, এৱং পযোগাসযৱিপন্নো পুগ্গলো নিৰযূপগো হোতিযেৱ. তেন ৱুত্তং ‘‘ইমেহি খো, ভিক্খৱে, দ্ৱীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পুগ্গলো যথাভতং নিক্খিত্তো, এৱং নিৰযে’’তি. এত্থ চ ‘‘দ্ৱীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো’’তি ইদং লক্খণৱচনং দট্ঠব্বং, ন তন্তিনিদ্দেসো. যথা তং লোকে ‘‘যদিমে ব্যাধিতা সিযুং, ইমেসং ইদং ভেসজ্জং দাতব্ব’’ন্তি. অঞ্ঞেসুপি ঈদিসেসু ঠানেসু এসেৱ নযো. দুপ্পঞ্ঞোতি নিপ্পঞ্ঞো.
পঞ্চমসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.