৩. মোহসুত্তৱণ্ণনা
৩. ততিযে মোহন্তি অঞ্ঞাণং. তঞ্হি দুক্খে অঞ্ঞাণং, দুক্খসমুদযে অঞ্ঞাণং, দুক্খনিৰোধে অঞ্ঞাণং, দুক্খনিৰোধগামিনিযা পটিপদায অঞ্ঞাণন্তিআদিনা নযেন ৱিভাগেন অনেকপ্পভেদম্পি মুয্হন্তি. তেন সযং ৱা মুয্হতি মুয্হনমত্তমেৱ ৱা তন্তি মোহোতি ৱুচ্চতি. সো চিত্তস্স অন্ধভাৱলক্খণো, অঞ্ঞাণলক্খণো ৱা, অসম্পটিৱেধৰসো, আৰম্মণসভাৱচ্ছাদনৰসো ৱা, অসম্মাপ্পটিপত্তিপচ্চুপট্ঠানো, অন্ধকাৰপচ্চুপট্ঠানো ৱা, অযোনিসোমনসিকাৰপদট্ঠানো, সব্বাকুসলানং মূলন্তি দট্ঠব্বো. ইধাপি পজহথাতি পদস্স –
‘‘মূড়্হো অত্থং ন জানাতি, মূড়্হো ধম্মং ন পস্সতি;
অন্ধতমং তদা হোতি, যং মোহো সহতে নৰং’’. (ইতিৱু. ৮৮);
‘‘অনত্থজননো মোহো…পে…. (ইতিৱু. ৮৮);
‘‘অৱিজ্জা, ভিক্খৱে, পুব্বঙ্গমা অকুসলানং ধম্মানং সমাপত্তিযা’’ (ইতিৱু. ৪০);
‘‘মোহসম্বন্ধনো লোকো, ভব্বৰূপোৱ দিস্সতি’’; (উদা. ৭০);
‘‘মোহো নিদানং কম্মানং সমুদযায’’ (অ. নি. ৩.৩৪);
‘‘মূড়্হো খো, ব্ৰাহ্মণ, মোহেন অভিভূতো পৰিযাদিন্নচিত্তো দিট্ঠধম্মিকম্পি ভযং ৱেৰং পসৱতি, সম্পৰাযিকম্পি ভযং ৱেৰং পসৱতী’’তি চ –
আদিনা নযেন ‘‘যো কোচি ধম্মো কামচ্ছন্দাদিসংকিলেসধম্মেহি নিব্বত্তেতব্বো, অত্থতো সব্বো সো মোহহেতুকো’’তি চ মোহে আদীনৱং তপ্পটিপক্খতো মোহপ্পহানে আনিসংসঞ্চ পচ্চৱেক্খিত্ৱা কামচ্ছন্দাদিপ্পহানক্কমেনেৱ পুব্বভাগে তদঙ্গাদিৱসেন মোহং পজহন্তা ততিযমগ্গেন যথাৱুত্তলোভদোসেকট্ঠং মোহং সমুচ্ছেদৱসেন পজহথাতি অত্থো দট্ঠব্বো. অনাগামিমগ্গৱজ্ঝো এৱ হি মোহো ইধাধিপ্পেতোতি. মূড়্হাসেতি কুসলাকুসলসাৱজ্জানৱজ্জাদিভেদে অত্তনো হিতাহিতে সম্মূড়্হা. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
ততিযসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.