২. সেয্যসকত্থেৰৱত্থু

পাপঞ্চ পুৰিসোতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো সেয্যসকত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি.

সো হি লাড়ুদাযিত্থেৰস্স সদ্ধিৱিহাৰিকো, অত্তনো অনভিৰতিং তস্স আৰোচেত্ৱা তেন পঠমসঙ্ঘাদিসেসকম্মে সমাদপিতো উপ্পন্নুপ্পন্নায অনভিৰতিযা তং কম্মমকাসি (পাৰা. ২৩৪). সত্থা তস্স কিৰিযং সুত্ৱা তং পক্কোসাপেত্ৱা ‘‘এৱং কিৰ ত্ৱং কৰোসী’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘আম, ভন্তে’’তি ৱুত্তে ‘‘কস্মা ভাৰিযং কম্মং অকাসি, অননুচ্ছৱিকং মোঘপুৰিসা’’তি নানপ্পকাৰতো গৰহিত্ৱা সিক্খাপদং পঞ্ঞাপেত্ৱা ‘‘এৱৰূপঞ্হি কম্মং দিট্ঠধম্মেপি সম্পৰাযেপি দুক্খসংৱত্তনিকমেৱ হোতী’’তি ৱত্ৱা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

১১৭. ‘‘পাপঞ্চে পুৰিসো কযিৰা, ন নং কযিৰা পুনপ্পুনং;

ন তম্হি ছন্দং কযিৰাথ, দুক্খো পাপস্স উচ্চযো’’তি.

তস্সত্থো – সচে পুৰিসো সকিং পাপকম্মং কৰেয্য, তঙ্খণেযেৱ পচ্চৱেক্খিত্ৱা ‘‘ইদং অপ্পতিৰূপং ওড়াৰিক’’ন্তি ন নং কযিৰা পুনপ্পুনং. যোপি তম্হি ছন্দো ৱা ৰুচি ৱা উপ্পজ্জেয্য, তম্পি ৱিনোদেত্ৱা ন কযিৰাথেৱ. কিং কাৰণা? দুক্খো পাপস্স উচ্চযো. পাপস্স হি উচ্চযো ৱুড্ঢি ইধলোকেপি সম্পৰাযেপি দুক্খমেৱ আৱহতীতি.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

সেয্যসকত্থেৰৱত্থু দুতিযং.