অনোমদস্সী বুদ্ধো
তস্স অপৰভাগে একং অসঙ্খযেয্যং অতিক্কমিত্ৱা একস্মিং কপ্পে তযো বুদ্ধা নিব্বত্তিংসু অনোমদস্সী, পদুমো, নাৰদোতি. অনোমদস্সিস্স ভগৱতো তযো সাৱকসন্নিপাতা. পঠমে অট্ঠ ভিক্খুসতসহস্সানি অহেসুং, দুতিযে সত্ত, ততিযে ছ. তদা বোধিসত্তো একো যক্খসেনাপতি অহোসি মহিদ্ধিকো মহানুভাৱো, অনেককোটিসতসহস্সানং যক্খানং অধিপতি. সো ‘‘বুদ্ধো উপ্পন্নো’’তি সুত্ৱা আগন্ত্ৱা বুদ্ধপ্পমুখস্স ভিক্খুসঙ্ঘস্স মহাদানং অদাসি. সোপি নং সত্থা ‘‘অনাগতে বুদ্ধো ভৱিস্সতী’’তি ব্যাকাসি. অনোমদস্সিস্স পন ভগৱতো চন্দৱতী নাম নগৰং অহোসি, যসৱা নাম ৰাজা পিতা, যসোধৰা নাম মাতা দেৱী, নিসভো চ অনোমো চ দ্ৱে অগ্গসাৱকা, ৱৰুণো নামুপট্ঠাকো, সুন্দৰী চ সুমনা চ দ্ৱে অগ্গসাৱিকা, অজ্জুনৰুক্খো বোধি, অট্ঠপঞ্ঞাসহত্থুব্বেধং সৰীৰং অহোসি, ৱস্সসতসহস্সং আযুপ্পমাণন্তি.
‘‘সোভিতস্স অপৰেন, সম্বুদ্ধো দ্ৱিপদুত্তমো;
অনোমদস্সী অমিতযসো, তেজস্সী দুৰতিক্কমো’’তি. (বু. ৱং. ৯.১);