৩. পঞ্হাপুচ্ছকৱণ্ণনা

৪৮২. পঞ্হাপুচ্ছকে পাড়িঅনুসাৰেনেৱ বোজ্ঝঙ্গানং কুসলাদিভাৱো ৱেদিতব্বো. আৰম্মণত্তিকেসু পন সব্বেপেতে অপ্পমাণং নিব্বানং আৰব্ভ পৱত্তিতো অপ্পমাণাৰম্মণা এৱ, ন মগ্গাৰম্মণা. সহজাতহেতুৱসেন পনেত্থ কুসলা মগ্গহেতুকা, ৱীৰিযং ৱা ৱীমংসং ৱা জেট্ঠকং কত্ৱা মগ্গভাৱনাকালে মগ্গাধিপতিনো, ছন্দচিত্তজেট্ঠিকায মগ্গভাৱনায ন ৱত্তব্বা মগ্গাধিপতিনোতি, ফলকালেপি ন ৱত্তব্বা এৱ.

অতীতাদীসু একাৰম্মণভাৱেনপি ন ৱত্তব্বা, নিব্বানস্স পন বহিদ্ধাধম্মত্তা বহিদ্ধাৰম্মণা নাম হোন্তীতি. এৱমেতস্মিং পঞ্হাপুচ্ছকেপি নিব্বত্তিতলোকুত্তৰাৱ বোজ্ঝঙ্গা কথিতা. সম্মাসম্বুদ্ধেন হি সুত্তন্তভাজনীযস্সেৱ পঠমনযস্মিং লোকিযা, দুতিযততিযেসু লোকিযলোকুত্তৰমিস্সকা বোজ্ঝঙ্গা কথিতা. অভিধম্মভাজনীযস্স পন চতূসুপি নযেসু ইমস্মিঞ্চ পঞ্হাপুচ্ছকে লোকুত্তৰাযেৱাতি এৱমযং বোজ্ঝঙ্গৱিভঙ্গোপি তেপৰিৱট্টং নীহৰিত্ৱাৱ ভাজেত্ৱা দস্সিতোতি.

সম্মোহৱিনোদনিযা ৱিভঙ্গট্ঠকথায

বোজ্ঝঙ্গৱিভঙ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.