১. অত্থি অৰহতো পুঞ্ঞূপচযকথাৱণ্ণনা

৭৭৬-৭৭৯. ইদানি অত্থি অৰহতো পুঞ্ঞূপচযোতিকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং অৰহতো দানসংৱিভাগচেতিযৱন্দনাদীনি কম্মানি দিস্ৱা অত্থি অৰহতো পুঞ্ঞূপচযোতি লদ্ধি, সেয্যথাপি অন্ধকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘অৰহা নাম পহীনপুঞ্ঞপাপো, সো যদি পুঞ্ঞং কৰেয্য, পাপম্পি কৰেয্যা’’তি চোদেতুং অপুঞ্ঞূপচযোতি আহ. ইতৰো পাণাতিপাতাদিকিৰিযং অপস্সন্তো পটিক্খিপতি. পুঞ্ঞাভিসঙ্খাৰন্তিআদীসু ভৱগামিকম্মং অৰহতো নত্থীতি পটিক্খিপতি. দানং দদেয্যাতিআদীসু কিৰিযচিত্তেন দানাদিপৱত্তিসব্ভাৱতো সকৱাদী পটিজানাতি. ইতৰো চিত্তং অনাদিযিত্ৱা কিৰিযাপৱত্তিমত্তদস্সনেনেৱ লদ্ধিং পতিট্ঠপেতি. সা পন অযোনিসো পতিট্ঠাপিতত্তা অপ্পতিট্ঠাপিতা হোতীতি.

অত্থি অৰহতো পুঞ্ঞূপচযোতিকথাৱণ্ণনা.