৩. সীলসুত্তৱণ্ণনা

২১৩. ততিযে দুস্সীলোতি অসীলো নিস্সীলো. সীলৱিপন্নোতি ৱিপন্নসীলো ভিন্নসংৱৰো. পমাদাধিকৰণন্তি পমাদকাৰণা. ইদঞ্চ সুত্তং গহট্ঠানং ৱসেন আগতং, পব্বজিতানম্পি পন লব্ভতেৱ. গহট্ঠো হি যেন যেন সিপ্পট্ঠানেন জীৱিকং কপ্পেতি, যদি কসিযা, যদি ৱণিজ্জায, পাণাতিপাতাদিৱসেন পমত্তো তং তং যথাকালং সম্পাদেতুং ন সক্কোতি, অথস্স মূলং ৱিনস্সতি. মাঘাতকালেপি পাণাতিপাতং অদিন্নাদানাদীনি চ কৰোন্তো দণ্ডৱসেন মহতিং ভোগজানিং নিগচ্ছতি. পব্বজিতো দুস্সীলো পমাদকাৰণা সীলতো বুদ্ধৱচনতো ঝানতো সত্তঅৰিযধনতো চ জানিং নিগচ্ছতি. গহট্ঠস্স ‘‘অসুকো অসুককুলে জাতো দুস্সীলো পাপধম্মো পৰিচ্চত্তইধলোকপৰলোকো সলাকভত্তমত্তম্পি ন দেতী’’তি চতুপৰিসমজ্ঝে পাপকো কিত্তিসদ্দো অব্ভুগ্গচ্ছতি. পব্বজিতস্স ‘‘অসুকো নাসক্খি সীলং ৰক্খিতুং বুদ্ধৱচনং গহেতুং, ৱেজ্জকম্মাদীহি জীৱতি, ছহি অগাৰৱেহি সমন্নাগতো’’তি এৱং অব্ভুগ্গচ্ছতি.

অৱিসাৰদোতি গহট্ঠো তাৱ ‘‘অৱস্সং বহূনং সন্নিপাতট্ঠানে কোচি মম কম্মং জানিস্সতি, অথ মং নিগ্গণ্হিস্সন্তি ৱা, ৰাজকুলস্স ৱা দস্সন্তী’’তি সভযো উপসঙ্কমতি. মঙ্কুভূতো চ পতিতক্খন্ধো অধোমুখো অঙ্গুট্ঠকেন ভূমিং কসন্তো নিসীদতি, ৱিসাৰদো হুত্ৱা কথেতুং ন সক্কোতি. পব্বজিতোপি ‘‘বহূ ভিক্খূ সন্নিপতিতা, অৱস্সং কোচি মম কম্মং জানিস্সতি, অথ মে উপোসথম্পি পৱাৰণম্পি ঠপেত্ৱা সামঞ্ঞা চাৱেত্ৱা নিক্কড্ঢিস্সন্তী’’তি সভযো উপসঙ্কমতি, ৱিসাৰদো হুত্ৱা কথেতুং ন সক্কোতি. একচ্চো পন দুস্সীলোপি দপ্পিতো ৱিয চৰতি, সোপি অজ্ঝাসযেন মঙ্কু হোতিযেৱ.

সম্মূড়্হো কালং কৰোতীতি তস্স হি মৰণমঞ্চে নিপন্নস্স দুস্সীলকম্মং সমাদায ৱত্তিতট্ঠানং আপাথং আগচ্ছতি. সো উম্মীলেত্ৱা ইধলোকং পস্সতি, নিম্মীলেত্ৱা পৰলোকং. তস্স চত্তাৰো অপাযা উপট্ঠহন্তি, সত্তিসতেন সীসে পহৰিযমানো ৱিয হোতি. সো ‘‘ৱাৰেথ ৱাৰেথা’’তি ৱিৰৱন্তো মৰতি. তেন ৱুত্তং – ‘‘সম্মূড়্হো কালং কৰোতী’’তি. পঞ্চমপদং উত্তানমেৱ. আনিসংসকথা ৱুত্তৱিপৰিযাযেন ৱেদিতব্বা.