৬. নিৰোধসুত্তৱণ্ণনা

১৬৬. ছট্ঠে অত্থেতং ঠানন্তি অত্থি এতং কাৰণং. নো চে দিট্ঠেৱ ধম্মে অঞ্ঞং আৰাধেয্যাতি নো চে ইমস্মিংযেৱ অত্তভাৱে অৰহত্তং পাপুণেয্য. কবড়ীকাৰাহাৰভক্খানং দেৱানন্তি কামাৱচৰদেৱানং. অঞ্ঞতৰং মনোমযং কাযন্তি ঝানমনেন নিব্বত্তং অঞ্ঞতৰং সুদ্ধাৱাসব্ৰহ্মকাযং. উদাযীতি লাড়ুদাযী. সো হি ‘‘মনোময’’ন্তি সুত্ৱা ‘‘আৰুপ্পে ন ভৱিতব্ব’’ন্তি পটিবাহি. থেৰো ‘‘সাৰিপুত্তো কিং জানাতি, যস্স সম্মুখা এৱং ভিক্খূ ৱচনং পটিক্কোসন্তী’’তি এৱং বালানং লদ্ধিউপ্পত্তিপটিবাহনত্থং তং ৱচনং অনধিৱাসেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি.

অত্থি নামাতি অমৰিসনত্থে নিপাতো. তেনেৱ চেত্থ ‘‘অজ্ঝুপেক্খিস্সথা’’তি অনাগতৱচনং কতং. অযঞ্হেত্থত্থো – আনন্দ, তুম্হে থেৰং ভিক্খুং ৱিহেঠিযমানং অজ্ঝুপেক্খথ, ন ৱো এতং মৰিসযামি ন সহামি নাধিৱাসেমীতি. কস্মা পন ভগৱা আনন্দথেৰংযেৱ এৱমাহাতি? ধম্মভণ্ডাগাৰিকত্তা. ধম্মভণ্ডাগাৰিকস্স হি এৱং ৱদন্তো পটিবাহিতুং ভাৰো. অপিচেস সাৰিপুত্তত্থেৰস্স পিযসহাযো, তেনাপিস্স এস ভাৰো. তত্থ কিঞ্চাপি ভগৱা আনন্দত্থেৰং গৰহন্তো এৱমাহ, ন পনেসা তস্সেৱ গৰহা, সম্মুখীভূতানং সব্বেসংযেৱ গৰহাতি ৱেদিতব্বা. ৱিহাৰন্তি গন্ধকুটিং.

অনচ্ছৰিযন্তি ন অচ্ছৰিযং. যথাতি কাৰণৱচনং. আযস্মন্তংযেৱেত্থ উপৱানং পটিভাসেয্যাতি এত্থ ভগৱতা চ এৱং এতদেৱ কাৰণং আৰব্ভ উদাহটে আযস্মতোযেৱ উপৱানস্স পটিৱচনং পটিভাতু উপট্ঠাতূতি দীপেতি. সাৰজ্জং ওক্কন্তন্তি দোমনস্সং অনুপৱিট্ঠং. সীলৱাতিআদীহি খীণাসৱসীলাদীনিযেৱ কথিতানি. খণ্ডিচ্চেনাতিআদীনি সক্কাৰাদীনং কাৰণপুচ্ছাৱসেন ৱুত্তানি. কিং খণ্ডিচ্চাদীহি কাৰণেহি তং তং সব্ৰহ্মচাৰিং সক্কৰেয্যুন্তি অযঞ্হেত্থ অধিপ্পাযো.