১. পঠমআঘাতপটিৱিনযসুত্তৱণ্ণনা
১৬১. দুতিযস্স পঠমে আঘাতং পটিৱিনেন্তি ৱূপসমেন্তীতি আঘাতপটিৱিনযা. যত্থ ভিক্খুনো উপ্পন্নো আঘাতো সব্বসো পটিৱিনেতব্বোতি যত্থ আৰম্মণে ভিক্খুনো আঘাতো উপ্পন্নো হোতি, তত্থ সো সব্বো ইমেহি পঞ্চহি পটিৱিনোদেতব্বোতি অত্থো. মেত্তা তস্মিং পুগ্গলে ভাৱেতব্বাতি তিকচতুক্কজ্ঝানৱসেন মেত্তা ভাৱেতব্বা. কৰুণাযপি এসেৱ নযো. উপেক্খা পন চতুক্কপঞ্চকজ্ঝানৱসেন ভাৱেতব্বা. যস্মা পন যং পুগ্গলং পস্সতো চিত্তং ন নিব্বাতি, তস্মিং মুদিতা ন সণ্ঠহতি, তস্মা সা ন ৱুত্তা. অসতিঅমনসিকাৰোতি যথা সো পুগ্গলো ন উপট্ঠাতি, কুট্টাদীহি অন্তৰিতো ৱিয হোতি, এৱং তস্মিং অসতিঅমনসিকাৰো আপজ্জিতব্বো. সেসং হেট্ঠা ৱুত্তনযত্তা উত্তানমেৱ.