২. পচ্ছাসমণসুত্তৱণ্ণনা

১১২. দুতিযে পত্তপৰিযাপন্নং ন গণ্হাতীতি উপজ্ঝাযে নিৱত্তিত্ৱা ঠিতে অত্তনো তুচ্ছপত্তং দত্ৱা তস্স পত্তং ন গণ্হাতি, ততো ৱা দীযমানং ন গণ্হাতি. ন নিৱাৰেতীতি ইদং ৱচনং আপত্তিৱীতিক্কমৱচনং নামাতি ন জানাতি. ঞত্ৱা ৱাপি, ‘‘ভন্তে, এৱৰূপং নাম ৱত্তুং ন ৱট্টতী’’তি ন নিৱাৰেতি. কথং ওপাতেতীতি তস্স কথং ভিন্দিত্ৱা অত্তনো কথং পৱেসেতি. জড়োতি জডো. এড়মূগোতি পগ্ঘৰিতখেড়মুখো. ততিযং উত্তানমেৱ.