৫. অযোনিসোসুত্তৱণ্ণনা
৫. পঞ্চমে অযোনিসো পঞ্হং কত্তা হোতীতি ‘‘কতি নু খো, উদাযি, অনুস্সতিট্ঠানানী’’তি ৱুত্তে ‘‘পুব্বেনিৱাসো অনুস্সতিট্ঠানং ভৱিস্সতী’’তি চিন্তেত্ৱা লাড়ুদাযিত্থেৰো ৱিয অনুপাযচিন্তায অপঞ্হমেৱ পঞ্হন্তি কত্তা হোতি. অযোনিসো পঞ্হং ৱিস্সজ্জেতা হোতীতি এৱং চিন্তিতং পন পঞ্হং ৱিস্সজ্জেন্তোপি ‘‘ইধ, ভন্তে, ভিক্খু অনেকৱিহিতং পুব্বেনিৱাসং অনুস্সৰতি. সেয্যথিদং, একম্পি জাতি’’ন্তিআদিনা নযেন সোযেৱ থেৰো ৱিয অযোনিসো ৱিস্সজ্জেতা হোতি, অপঞ্হমেৱ পঞ্হন্তি কথেতি. পৰিমণ্ডলেহি পদব্যঞ্জনেহীতি এত্থ পদমেৱ অত্থস্স ব্যঞ্জনতো পদব্যঞ্জনং. তং অক্খৰপাৰিপূৰিং কত্ৱা দসৱিধং ব্যঞ্জনবুদ্ধিং অপৰিহাপেত্ৱা ৱুত্তং পৰিমণ্ডলং নাম হোতি, এৱৰূপেহি পদব্যঞ্জনেহীতি অত্থো. সিলিট্ঠেহীতি পদসিলিট্ঠতায সিলিট্ঠেহি. উপগতেহীতি অত্থঞ্চ কাৰণঞ্চ উপগতেহি. নাব্ভনুমোদিতাতি এৱং যোনিসো সব্বং কাৰণসম্পন্নং কত্ৱাপি ৱিস্সজ্জিতং পৰস্স পঞ্হং নাভিনুমোদতি নাভিনন্দতি সাৰিপুত্তত্থেৰস্স পঞ্হং লাড়ুদাযিত্থেৰো ৱিয. যথাহ –
‘‘অট্ঠানং খো এতং, আৱুসো সাৰিপুত্ত, অনৱকাসো, যং সো অতিক্কম্মেৱ কবড়ীকাৰাহাৰভক্খানং দেৱানং সহব্যতং অঞ্ঞতৰং মনোমযং কাযং উপপন্নো সঞ্ঞাৱেদযিতনিৰোধং সমাপজ্জেয্যাপি ৱুট্ঠহেয্যাপি, নত্থেতং ঠান’’ন্তি (অ. নি. ৫.১৬৬).
যোনিসো পঞ্হং কত্তাতিআদীসু আনন্দত্থেৰো ৱিয যোনিসোৱ পঞ্হং চিন্তেত্ৱা যোনিসো ৱিস্সজ্জিতা হোতি. থেৰো হি ‘‘কতি নু খো, আনন্দ, অনুস্সতিট্ঠানানী’’তি পুচ্ছিতো ‘‘অযং পঞ্হো ভৱিস্সতী’’তি যোনিসো চিন্তেত্ৱা যোনিসো ৱিস্সজ্জেন্তো আহ – ‘‘ইধ, ভন্তে, ভিক্খু ৱিৱিচ্চেৱ কামেহি…পে… চতুত্থজ্ঝানং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতি. ইদং, ভন্তে, অনুস্সতিট্ঠানং এৱংভাৱিতং এৱংবহুলীকতং দিট্ঠধম্মসুখৱিহাৰায সংৱত্ততী’’তি. অব্ভনুমোদিতা হোতীতি তথাগতো ৱিয যোনিসো অব্ভনুমোদিতা হোতি. তথাগতো হি আনন্দত্থেৰেন পঞ্হে ৱিস্সজ্জিতে ‘‘সাধু সাধু, আনন্দ, তেন হি ত্ৱং, আনন্দ, ইমম্পি ছট্ঠং অনুস্সতিট্ঠানং ধাৰেহি. ইধানন্দ, ভিক্খু সতোৱ অভিক্কমতি সতোৱ পটিক্কমতী’’তিআদিমাহ. ছট্ঠাদীনি উত্তানত্থানেৱ.