১৬. কত্তুকৰণেসু ততিযা

কত্তৰি কৰণে চ কাৰকে ততিযা হোতি. জিনেন দেসিতো ধম্মো, বুদ্ধেন জিতো মাৰো, অহিনা দট্ঠো নৰো. যত্থ কাৰণকাৰণম্পি কাৰণৱসেন ৱুচ্চতি, তত্থাপি ততিযা, চোৰেহি গামো দড্ঢো, তিণেহি ভত্তং সিদ্ধং, সদ্ধেহি কাৰিতা ৱিহাৰা.

অত্তপধানো কিৰিযং, যো নিব্বত্তেতি কাৰকো;

অপযুত্তো পযুত্তো ৱা, স কত্তাতি পৱুচ্চতি.

কৰণে-তং পন দুৱিধং অজ্ঝত্তিকবাহিৰৱসেন, যথা হত্থেন কম্মং কৰোতি, চক্খুনা ৰূপং পস্সতি, মনসা ধম্মং ৱিঞ্ঞাযতি. দত্তেন ৱিহযো লুনাতি, অগ্গিনা কুটিং ঝাপেতি.

বাহিৰঞ্চ তথা+জ্ঝত্তং, কৰণং দুৱিধং যথা;

ৱীহিং লুনাতি দত্তেন, নেত্তেন চন্দ+মিক্খতে.

পকতিযা অভিৰূপো, গোত্তেন গোতমো ইচ্চাদি ভূধাতুস্স সম্ভৱা কৰণে ততিযা. তথা সাৰিপুত্তোতি নামেন ৱিস্সুতো, জাতিযা খত্তিযো বুদ্ধো, জাতিযা সত্তৱস্সিকো, সিপ্পেন নড়কাৰো সো, একূনতিংসো ৱযসা, এৱং সমেন ধাৱতি, ৱিসমেন ধাৱতি, দ্ৱিদোণেন ধঞ্ঞং কিণাতি.