১৪৪. মনা

কিং বহুলংৱিধানা ‘ৱুদ্ধ্যভাৱো’ [ওত্থাভাৱো (পঞ্চিকাযং)] তি পাঠেন পযোজনং যেনে তদত্থমেৱ ‘‘সুমেধাদীনমৱুদ্ধি চে’’তি গণপাঠো কতো, হেমসদ্দেন হেমমযানি গহিতান্যভেদেনত্যাহ- ‘হেমমযানী’তি, কপ্পন সদ্দেন সীসালঙ্কাৰজালানি গয্হন্তি, তানিযেৱ ৱাসসানি পটা তংসৰিক্খতায, সকত্থেপি যথাগমম্ভৱন্তীতি সম্বন্ধো, বাণাদীসু অভিধেয্যেসু মনাদীসু ন পট্ঠীযন্তীতি যোজনা, বাণাদীসুতি বাণ সদ্দক্খযাদীসু, অহসদ্দস্স মনাদিকাৰিযাসম্ভৱা অহসদ্দো মনাদীসু ন দট্ঠব্বো, ৰহসীতি নিপাতত্তা ইকাৰস্স চ অসব্ভৱা ৰহসদ্দো চ মনাদীসু ন দট্ঠব্বোতি সজ্ঝাহাৰো সম্বন্ধো ৱেদিতব্বো, ইকাৰস্স কচ্চাযনে স্মিনো কৰীযমানস্স ইকাৰাদেসস্স চ, ৰহতিসদ্দস্স নিপাতত্তং সভাৱতো পকাসেতুং ‘ৰহসীত্যাদি’মাহ, ৰহোসদ্দেতি এত্থ ৰহসদ্দোতি পাঠো-ৱগন্তব্বো, তেনাতি যেন অহসদ্দস্স মনাদিকাৰিযাসম্ভৱো ৰহসীতিচ নিপাতো, তেন, ইহমনাদীসু.