১. মেত্তাসুত্তং
১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তত্ৰ খো ভগৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভিক্খৱো’’তি. ‘‘ভদন্তে’’তি তে ভিক্খূ ভগৱতো পচ্চস্সোসুং. ভগৱা এতদৱোচ –
[অ. নি. ১১.১৫] ‘‘মেত্তায, ভিক্খৱে, চেতোৱিমুত্তিযা আসেৱিতায ভাৱিতায বহুলীকতায যানীকতায ৱত্থুকতায অনুট্ঠিতায পৰিচিতায সুসমাৰদ্ধায অট্ঠানিসংসা পাটিকঙ্খা. কতমে অট্ঠ? সুখং সুপতি, সুখং পটিবুজ্ঝতি, ন পাপকং সুপিনং পস্সতি, মনুস্সানং পিযো হোতি, অমনুস্সানং পিযো হোতি, দেৱতা ৰক্খন্তি, নাস্স অগ্গি ৱা ৱিসং ৱা সত্থং ৱা কমতি, উত্তৰিং অপ্পটিৱিজ্ঝন্তো ব্ৰহ্মলোকূপগো হোতি. মেত্তায, ভিক্খৱে, চেতোৱিমুত্তিযা আসেৱিতায ভাৱিতায বহুলীকতায যানীকতায ৱত্থুকতায অনুট্ঠিতায পৰিচিতায সুসমাৰদ্ধায ইমে অট্ঠানিসংসা পাটিকঙ্খা’’তি.
‘‘যো চ মেত্তং ভাৱযতি, অপ্পমাণং পটিস্সতো [পতিস্সতো (সী.)];
তনূ সংযোজনা হোন্তি, পস্সতো উপধিক্খযং.
‘‘একম্পি চে পাণমদুট্ঠচিত্তো,
মেত্তাযতি কুসলী তেন হোতি;
সব্বে চ পাণে মনসানুকম্পী,
পহূতমৰিযো পকৰোতি পুঞ্ঞং.
‘‘যে সত্তসণ্ডং পথৱিং ৱিজেত্ৱা,
ৰাজিসযো যজমানা অনুপৰিযগা;
অস্সমেধং পুৰিসমেধং,
সম্মাপাসং ৱাজপেয্যং নিৰগ্গড়ং.
‘‘মেত্তস্স চিত্তস্স সুভাৱিতস্স,
কলম্পি তে নানুভৱন্তি সোড়সিং;
চন্দপ্পভা তাৰগণাৱ সব্বে,
যথা ন অগ্ঘন্তি কলম্পি সোড়সিং [অযং পাদো বহূসু ন দিস্সতি].
‘‘যো ন হন্তি ন ঘাতেতি, ন জিনাতি ন জাপযে;
মেত্তংসো সব্বভূতানং, ৱেৰং তস্স ন কেনচী’’তি. পঠমং;