৪. চতুত্থৱিনযধৰসুত্তং

৭৮. [পৰি. ৩২৭] ‘‘সত্তহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু ৱিনযধৰো হোতি. কতমেহি সত্তহি? আপত্তিং জানাতি, অনাপত্তিং জানাতি, লহুকং আপত্তিং জানাতি, গৰুকং আপত্তিং জানাতি, অনেকৱিহিতং পুব্বেনিৱাসং অনুস্সৰতি, সেয্যথিদং – একম্পি জাতিং, দ্ৱেপি জাতিযো…পে… ইতি সাকাৰং সউদ্দেসং অনেকৱিহিতং পুব্বেনিৱাসং অনুস্সৰতি. দিব্বেন চক্খুনা ৱিসুদ্ধেন অতিক্কন্তমানুসকেন যথাকম্মূপগে সত্তে পজানাতি. আসৱানং খযা অনাসৱং চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং দিট্ঠেৱ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহৰতি. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, সত্তহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু ৱিনযধৰো হোতী’’তি. চতুত্থং.