৭. সঞ্ঞাসুত্তং

২৭. ‘‘সত্ত ৱো, ভিক্খৱে, অপৰিহানিযে ধম্মে দেসেস্সামি. তং সুণাথ, সাধুকং মনসি কৰোথ…পে…. কতমে চ, ভিক্খৱে, সত্ত অপৰিহানিযা ধম্মা? যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খূ অনিচ্চসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানি.

‘‘যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খূ অনত্তসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি…পে… অসুভসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি… আদীনৱসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি… পহানসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি… ৱিৰাগসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি… নিৰোধসঞ্ঞং ভাৱেস্সন্তি; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানি. ‘‘যাৱকীৱঞ্চ, ভিক্খৱে, ইমে সত্ত অপৰিহানিযা ধম্মা ভিক্খূসু ঠস্সন্তি, ইমেসু চ সত্তসু অপৰিহানিযেসু ধম্মেসু, ভিক্খূ সন্দিস্সিস্সন্তি; ৱুদ্ধিযেৱ, ভিক্খৱে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পৰিহানী’’তি [দী. নি. ২.১৩৮]. সত্তমং.