৪-২৩. ভল্লিকাদিসুত্তানি

১২০-১৩৯. ‘‘ছহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভল্লিকো গহপতি…পে… সুদত্তো গহপতি অনাথপিণ্ডিকো… চিত্তো গহপতি মচ্ছিকাসণ্ডিকো… হত্থকো আড়ৱকো… মহানামো সক্কো… উগ্গো গহপতি ৱেসালিকো… উগ্গতো গহপতি… সূৰম্বট্ঠো [সূৰো অম্বট্ঠো (ক.)] … জীৱকো কোমাৰভচ্চো… নকুলপিতা গহপতি… তৱকণ্ণিকো গহপতি… পূৰণো গহপতি… ইসিদত্তো গহপতি… সন্ধানো [সন্তানো (ক.)] গহপতি… ৱিচযো [ৱিজযো (সী. স্যা. পী.)] গহপতি… ৱিজযমাহিকো [ৱজ্জিযমহিতো (সী. স্যা. পী.)] গহপতি… মেণ্ডকো গহপতি … ৱাসেট্ঠো উপাসকো… অৰিট্ঠো উপাসকো… সাৰগ্গো [সাদত্তো (স্যা.)] উপাসকো তথাগতে নিট্ঠঙ্গতো অমতদ্দসো অমতং সচ্ছিকত্ৱা ইৰিযতি. কতমেহি ছহি? বুদ্ধে অৱেচ্চপ্পসাদেন, ধম্মে অৱেচ্চপ্পসাদেন, সঙ্ঘে অৱেচ্চপ্পসাদেন, অৰিযেন সীলেন, অৰিযেন ঞাণেন, অৰিযায ৱিমুত্তিযা. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, ছহি ধম্মেহি সমন্নাগতো সাৰগ্গো উপাসকো তথাগতে নিট্ঠঙ্গতো অমতদ্দসো অমতং সচ্ছিকত্ৱা ইৰিযতী’’তি. তেৱীসতিমং.

সামঞ্ঞৱগ্গো দ্ৱাদসমো.