১১. তণ্হাসুত্তং
১০৬. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, তণ্হা পহাতব্বা, তযো চ মানা. কতমা তিস্সো তণ্হা পহাতব্বা? কামতণ্হা, ভৱতণ্হা, ৱিভৱতণ্হা – ইমা তিস্সো তণ্হা পহাতব্বা. কতমে তযো মানা পহাতব্বা? মানো, ওমানো, অতিমানো – ইমে তযো মানা পহাতব্বা. যতো খো, ভিক্খৱে, ভিক্খুনো ইমা তিস্সো তণ্হা পহীনা হোন্তি, ইমে চ তযো মানা; অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ভিক্খু অচ্ছেচ্ছি তণ্হং, ৱিৱত্তযি সংযোজনং, সম্মা মানাভিসমযা অন্তমকাসি দুক্খস্সা’’তি. একাদসমং.
আনিসংসৱগ্গো দসমো. [পঞ্চমো (স্যা. ক.)]