১০. ভদ্দজিসুত্তং

১৭০. একং সমযং আযস্মা আনন্দো কোসম্বিযং ৱিহৰতি ঘোসিতাৰামে. অথ খো আযস্মা ভদ্দজি যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মতা আনন্দেন সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং ভদ্দজিং আযস্মা আনন্দো এতদৱোচ – ‘‘কিং নু খো, আৱুসো ভদ্দজি, দস্সনানং অগ্গং, কিং সৱনানং অগ্গং, কিং সুখানং অগ্গং, কিং সঞ্ঞানং অগ্গং, কিং ভৱানং অগ্গ’’ন্তি?

‘‘অত্থাৱুসো, ব্ৰহ্মা অভিভূ অনভিভূতো অঞ্ঞদত্থুদসো ৱসৱত্তী, যো তং ব্ৰহ্মানং পস্সতি, ইদং দস্সনানং অগ্গং. অত্থাৱুসো, আভস্সৰা নাম দেৱা সুখেন অভিসন্না পৰিসন্না. তে কদাচি কৰহচি উদানং উদানেন্তি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’ন্তি! যো তং সদ্দং সুণাতি, ইদং সৱনানং অগ্গং. অত্থাৱুসো, সুভকিণ্হা নাম দেৱা. তে সন্তংযেৱ তুসিতা সুখং পটিৱেদেন্তি, ইদং সুখানং অগ্গং. অত্থাৱুসো, আকিঞ্চঞ্ঞাযতনূপগা দেৱা, ইদং সঞ্ঞানং অগ্গং. অত্থাৱুসো, নেৱসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনূপগা দেৱা, ইদং ভৱানং অগ্গ’’ন্তি. ‘‘সমেতি খো ইদং আযস্মতো ভদ্দজিস্স, যদিদং বহুনা জনেনা’’তি?

‘‘আযস্মা খো, আনন্দো, বহুস্সুতো. পটিভাতু আযস্মন্তংযেৱ আনন্দ’’ন্তি. ‘‘তেনহাৱুসো ভদ্দজি, সুণাহি, সাধুকং মনসি কৰোহি; ভাসিস্সামী’’তি. ‘‘এৱমাৱুসো’’তি খো আযস্মা ভদ্দজি আযস্মতো আনন্দস্স পচ্চস্সোসি. আযস্মা আনন্দো এতদৱোচ –

‘‘যথা পস্সতো খো, আৱুসো, অনন্তৰা আসৱানং খযো হোতি, ইদং দস্সনানং অগ্গং. যথা সুণতো অনন্তৰা আসৱানং খযো হোতি, ইদং সৱনানং অগ্গং. যথা সুখিতস্স অনন্তৰা আসৱানং খযো হোতি, ইদং সুখানং অগ্গং. যথা সঞ্ঞিস্স অনন্তৰা আসৱানং খযো হোতি, ইদং সঞ্ঞানং অগ্গং. যথা ভূতস্স অনন্তৰা আসৱানং খযো হোতি, ইদং ভৱানং অগ্গ’’ন্তি. দসমং.

আঘাতৱগ্গো দুতিযো.