২. পচ্ছাসমণসুত্তং
১১২. ‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো ন আদাতব্বো. কতমেহি পঞ্চহি? অতিদূৰে ৱা গচ্ছতি অচ্চাসন্নে ৱা, ন পত্তপৰিযাপন্নং গণ্হতি, আপত্তিসামন্তা ভণমানং ন নিৱাৰেতি, ভণমানস্স অন্তৰন্তৰা কথং ওপাতেতি, দুপ্পঞ্ঞো হোতি জড়ো এড়মূগো. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো ন আদাতব্বো.
‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো আদাতব্বো. কতমেহি পঞ্চহি? নাতিদূৰে গচ্ছতি ন অচ্চাসন্নে, পত্তপৰিযাপন্নং গণ্হতি, আপত্তিসামন্তা ভণমানং নিৱাৰেতি, ভণমানস্স ন অন্তৰন্তৰা কথং ওপাতেতি, পঞ্ঞৱা হোতি অজড়ো অনেড়মূগো. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো আদাতব্বো’’তি. দুতিযং.