৮. উপকসুত্তং

১৮৮. একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি গিজ্ঝকূটে পব্বতে. অথ খো উপকো মণ্ডিকাপুত্তো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো উপকো মণ্ডিকাপুত্তো ভগৱন্তং এতদৱোচ –

‘‘অহঞ্হি, ভন্তে, এৱংৱাদী এৱংদিট্ঠি – ‘যো কোচি পৰূপাৰম্ভং ৱত্তেতি, পৰূপাৰম্ভং ৱত্তেন্তো সব্বো সো [সব্বসো (সী. পী.)] ন উপপাদেতি. অনুপপাদেন্তো গাৰয্হো হোতি উপৱজ্জো’’’তি. ‘‘পৰূপাৰম্ভং চে, উপক, ৱত্তেতি পৰূপাৰম্ভং ৱত্তেন্তো ন উপপাদেতি, অনুপপাদেন্তো গাৰয্হো হোতি উপৱজ্জো. ত্ৱং খো, উপক, পৰূপাৰম্ভং ৱত্তেসি, পৰূপাৰম্ভং ৱত্তেন্তো ন উপপাদেসি, অনুপপাদেন্তো গাৰয্হো হোসি উপৱজ্জো’’তি. ‘‘সেয্যথাপি, ভন্তে, উম্মুজ্জমানকংযেৱ মহতা পাসেন বন্ধেয্য; এৱমেৱং খো অহং, ভন্তে, উম্মুজ্জমানকোযেৱ ভগৱতা মহতা ৱাদপাসেন [মহতা পাসেন (ক.)] বদ্ধো’’তি.

‘‘ইদং অকুসলন্তি খো, উপক, মযা পঞ্ঞত্তং. তত্থ অপৰিমাণা পদা অপৰিমাণা ব্যঞ্জনা অপৰিমাণা তথাগতস্স ধম্মদেসনা – ইতিপিদং অকুসলন্তি. তং খো পনিদং অকুসলং পহাতব্বন্তি খো, উপক, মযা পঞ্ঞত্তং. তত্থ অপৰিমাণা পদা অপৰিমাণা ব্যঞ্জনা অপৰিমাণা তথাগতস্স ধম্মদেসনা – ইতিপিদং অকুসলং পহাতব্বন্তি.

‘‘ইদং কুসলন্তি খো, উপক, মযা পঞ্ঞত্তং. তত্থ অপৰিমাণা পদা অপৰিমাণা ব্যঞ্জনা অপৰিমাণা তথাগতস্স ধম্মদেসনা – ইতিপিদং কুসলন্তি. তং খো পনিদং কুসলং ভাৱেতব্বন্তি খো, উপক, মযা পঞ্ঞত্তং. তত্থ অপৰিমাণা পদা অপৰিমাণা ব্যঞ্জনা অপৰিমাণা তথাগতস্স ধম্মদেসনা – ইতিপিদং কুসলং ভাৱেতব্ব’’ন্তি.

অথ খো উপকো মণ্ডিকাপুত্তো ভগৱতো ভাসিতং অভিনন্দিত্ৱা অনুমোদিত্ৱা উট্ঠাযাসনা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা পদক্খিণং কত্ৱা যেন ৰাজা মাগধো অজাতসত্তু ৱেদেহিপুত্তো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা যাৱতকো অহোসি ভগৱতা সদ্ধিং কথাসল্লাপো তং সব্বং ৰঞ্ঞো মাগধস্স অজাতসত্তুস্স ৱেদেহিপুত্তস্স আৰোচেসি.

এৱং ৱুত্তে ৰাজা মাগধো অজাতসত্তু ৱেদেহিপুত্তো কুপিতো অনত্তমনো উপকং মণ্ডিকাপুত্তং এতদৱোচ – ‘‘যাৱ ধংসী ৱতাযং লোণকাৰদাৰকো যাৱ মুখৰো যাৱ পগব্বো যত্ৰ হি নাম তং ভগৱন্তং অৰহন্তং সম্মাসম্বুদ্ধং আসাদেতব্বং মঞ্ঞিস্সতি; অপেহি ত্ৱং, উপক, ৱিনস্স, মা তং অদ্দস’’ন্তি. অট্ঠমং.