৭. ৰোগসুত্তং

১৫৭. ‘‘দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ৰোগা. কতমে দ্ৱে? কাযিকো চ ৰোগো চেতসিকো চ ৰোগো. দিস্সন্তি, ভিক্খৱে, সত্তা কাযিকেন ৰোগেন একম্পি ৱস্সং আৰোগ্যং পটিজানমানা, দ্ৱেপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, তীণিপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, চত্তাৰিপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, পঞ্চপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, দসপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, ৱীসতিপি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, তিংসম্পি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, চত্তাৰীসম্পি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, পঞ্ঞাসম্পি ৱস্সানি আৰোগ্যং পটিজানমানা, ৱস্সসতম্পি, ভিয্যোপি আৰোগ্যং পটিজানমানা. তে, ভিক্খৱে, সত্তা সুদুল্লভা [দুল্লভা (সী. স্যা. কং. পী.)] লোকস্মিং যে চেতসিকেন ৰোগেন মুহুত্তম্পি আৰোগ্যং পটিজানন্তি, অঞ্ঞত্ৰ খীণাসৱেহি.

‘‘চত্তাৰোমে, ভিক্খৱে, পব্বজিতস্স ৰোগা. কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু মহিচ্ছো হোতি ৱিঘাতৱা অসন্তুট্ঠো ইতৰীতৰচীৱৰপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপৰিক্খাৰেন. সো মহিচ্ছো সমানো ৱিঘাতৱা অসন্তুট্ঠো ইতৰীতৰচীৱৰপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপৰিক্খাৰেন পাপিকং ইচ্ছং পণিদহতি অনৱঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কাৰসিলোকপ্পটিলাভায. সো উট্ঠহতি ঘটতি ৱাযমতি অনৱঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কাৰসিলোকপ্পটিলাভায. সো সঙ্খায কুলানি উপসঙ্কমতি, সঙ্খায নিসীদতি, সঙ্খায ধম্মং ভাসতি, সঙ্খায উচ্চাৰপস্সাৱং সন্ধাৰেতি. ইমে খো, ভিক্খৱে, চত্তাৰো পব্বজিতস্স ৰোগা.

‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘ন মহিচ্ছা ভৱিস্সাম ৱিঘাতৱন্তো অসন্তুট্ঠা ইতৰীতৰচীৱৰপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপৰিক্খাৰেন, ন পাপিকং ইচ্ছং পণিদহিস্সাম অনৱঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কাৰসিলোকপ্পটিলাভায, ন উট্ঠহিস্সাম ন ঘটেস্সাম ন ৱাযমিস্সাম অনৱঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কাৰসিলোকপ্পটিলাভায, খমা ভৱিস্সাম সীতস্স উণ্হস্স জিঘচ্ছায পিপাসায ডংসমকসৱাতাতপসৰীসপসম্ফস্সানং দুৰুত্তানং দুৰাগতানং ৱচনপথানং, উপ্পন্নানং সাৰীৰিকানং ৱেদনানং দুক্খানং তিব্বানং খৰানং কটুকানং অসাতানং অমনাপানং পাণহৰানং অধিৱাসকজাতিকা ভৱিস্সামা’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. সত্তমং.