৭. পঠমঅনুৰুদ্ধসুত্তং

১৩০. অথ খো আযস্মা অনুৰুদ্ধো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা অনুৰুদ্ধো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘ইধাহং, ভন্তে, দিব্বেন চক্খুনা ৱিসুদ্ধেন অতিক্কন্তমানুসকেন যেভুয্যেন পস্সামি মাতুগামং কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অপাযং দুগ্গতিং ৱিনিপাতং নিৰযং উপপজ্জমানং. কতিহি নু খো, ভন্তে, ধম্মেহি সমন্নাগতো মাতুগামো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অপাযং দুগ্গতিং ৱিনিপাতং নিৰযং উপপজ্জতী’’তি?

‘‘তীহি খো, অনুৰুদ্ধ, ধম্মেহি সমন্নাগতো মাতুগামো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অপাযং দুগ্গতিং ৱিনিপাতং নিৰযং উপপজ্জতি. কতমেহি তীহি? ইধ, অনুৰুদ্ধ, মাতুগামো পুব্বণ্হসমযং মচ্ছেৰমলপৰিযুট্ঠিতেন চেতসা অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, মজ্ঝন্হিকসমযং ইস্সাপৰিযুট্ঠিতেন চেতসা অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, সাযন্হসমযং কামৰাগপৰিযুট্ঠিতেন চেতসা অগাৰং অজ্ঝাৱসতি. ইমেহি খো, অনুৰুদ্ধ, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো মাতুগামো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অপাযং দুগ্গতিং ৱিনিপাতং নিৰযং উপপজ্জতী’’তি. সত্তমং.