২. পঠমঅস্সাদসুত্তং

১০৫. ‘‘লোকস্সাহং, ভিক্খৱে, অস্সাদপৰিযেসনং অচৰিং. যো লোকে অস্সাদো তদজ্ঝগমং. যাৱতকো লোকে অস্সাদো, পঞ্ঞায মে সো সুদিট্ঠো. লোকস্সাহং, ভিক্খৱে, আদীনৱপৰিযেসনং অচৰিং. যো লোকে আদীনৱো তদজ্ঝগমং. যাৱতকো লোকে আদীনৱো, পঞ্ঞায মে সো সুদিট্ঠো. লোকস্সাহং, ভিক্খৱে, নিস্সৰণপৰিযেসনং অচৰিং. যং লোকে নিস্সৰণং তদজ্ঝগমং. যাৱতকং লোকে নিস্সৰণং, পঞ্ঞায মে তং সুদিট্ঠং. যাৱকীৱঞ্চাহং, ভিক্খৱে, লোকস্স অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো আদীনৱঞ্চ আদীনৱতো নিস্সৰণঞ্চ নিস্সৰণতো যথাভূতং নাব্ভঞ্ঞাসিং, নেৱ তাৱাহং, ভিক্খৱে, সদেৱকে লোকে সমাৰকে সব্ৰহ্মকে সস্সমণব্ৰাহ্মণিযা পজায সদেৱমনুস্সায ‘অনুত্তৰং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি পচ্চঞ্ঞাসিং. যতো চ খ্ৱাহং, ভিক্খৱে, লোকস্স অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো আদীনৱঞ্চ আদীনৱতো নিস্সৰণঞ্চ নিস্সৰণতো যথাভূতং অব্ভঞ্ঞাসিং, অথাহং, ভিক্খৱে, সদেৱকে লোকে সমাৰকে সব্ৰহ্মকে সস্সমণব্ৰাহ্মণিযা পজায সদেৱমনুস্সায ‘অনুত্তৰং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি পচ্চঞ্ঞাসিং. ঞাণঞ্চ পন মে দস্সনং উদপাদি – ‘অকুপ্পা মে ৱিমুত্তি, অযমন্তিমা জাতি, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’’তি. দুতিযং.