২. আজীৱকসুত্তং
৭৩. একং সমযং আযস্মা আনন্দো কোসম্বিযং ৱিহৰতি ঘোসিতাৰামে. অথ খো অঞ্ঞতৰো আজীৱকসাৱকো গহপতি যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মন্তং আনন্দং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সো আজীৱকসাৱকো গহপতি আযস্মন্তং আনন্দং এতদৱোচ –
‘‘কেসং নো, ভন্তে আনন্দ, ধম্মো স্ৱাক্খাতো? কে লোকে সুপ্পটিপন্না? কে লোকে সুকতা’’তি [সুগতাতি (সী. স্যা. কং. পী.)]? ‘‘তেন হি, গহপতি, তঞ্ঞেৱেত্থ পটিপুচ্ছিস্সামি, যথা তে খমেয্য তথা নং ব্যাকৰেয্যাসি. তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যে ৰাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৱাক্খাতো নো ৱা? কথং ৱা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যে, ভন্তে, ৰাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৱাক্খাতো. এৱং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যে ৰাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না নো ৱা? কথং ৱা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যে, ভন্তে, ৰাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না. এৱং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যেসং ৰাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা নো ৱা? কথং ৱা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যেসং, ভন্তে, ৰাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো…পে… যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা. এৱং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘ইতি খো, গহপতি, তযাৱেতং [তযা চেতং (সী. পী. ক.)] ব্যাকতং – ‘যে, ভন্তে, ৰাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৱাক্খাতো’তি. তযাৱেতং ব্যাকতং – ‘যে, ভন্তে, ৰাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না’তি. তযাৱেতং ব্যাকতং – ‘যেসং, ভন্তে, ৰাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো…পে… যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা’’’তি.
‘‘অচ্ছৰিযং, ভন্তে, অব্ভুতং, ভন্তে! ন চেৱ নাম সধম্মুক্কংসনা ভৱিস্সতি, ন চ পৰধম্মাপসাদনা [ন পৰধম্মাপসাদনা (সী. পী.), ন পৰধম্মৱম্ভনা (ম. নি. ২.২৩৬)]. আযতনেৱ [আযতনে চ (ম. নি. ২.২৩৬)] ধম্মদেসনা, অত্থো চ ৱুত্তো, অত্তা চ অনুপনীতো. তুম্হে, ভন্তে আনন্দ, ৰাগস্স পহানায ধম্মং দেসেথ, দোসস্স…পে… মোহস্স পহনায ধম্মং দেসেথ. তুম্হাকং, ভন্তে আনন্দ, ধম্মো স্ৱাক্খাতো. তুম্হে, ভন্তে আনন্দ, ৰাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স…পে… মোহস্স পহানায পটিপন্না. তুম্হে, ভন্তে, লোকে সুপ্পটিপন্না. তুম্হাকং, ভন্তে আনন্দ, ৰাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তুম্হাকং দোসো পহীনো…পে… তুম্হাকং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো. তুম্হে লোকে সুকতা.
‘‘অভিক্কন্তং, ভন্তে, অভিক্কন্তং, ভন্তে! সেয্যথাপি, ভন্তে, নিক্কুজ্জিতং ৱা উক্কুজ্জেয্য, পটিচ্ছন্নং ৱা ৱিৱৰেয্য, মূড়্হস্স ৱা মগ্গং আচিক্খেয্য, অন্ধকাৰে ৱা তেলপজ্জোতং ধাৰেয্য – ‘চক্খুমন্তো ৰূপানি দক্খন্তী’তি; এৱমেৱং অয্যেন আনন্দেন অনেকপৰিযাযেন ধম্মো পকাসিতো. এসাহং, ভন্তে আনন্দ, তং ভগৱন্তং সৰণং গচ্ছামি ধম্মঞ্চ ভিক্খুসঙ্ঘঞ্চ. উপাসকং মং অয্যো আনন্দো ধাৰেতু, অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সৰণং গত’’ন্তি. দুতিযং.