২. আনন্দসুত্তং
৩২. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ –
‘‘সিযা নু খো, ভন্তে, ভিক্খুনো তথাৰূপো সমাধিপটিলাভো যথা ইমস্মিঞ্চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু, বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু; যঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতো অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা ন হোন্তি তঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰেয্যা’’তি? ‘‘সিযা, আনন্দ, ভিক্খুনো তথাৰূপো সমাধিপটিলাভো যথা ইমস্মিঞ্চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু, বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু; যঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতো অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা ন হোন্তি তঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰেয্যা’’তি.
‘‘যথা কথং পন, ভন্তে, সিযা ভিক্খুনো তথাৰূপো সমাধিপটিলাভো যথা ইমস্মিঞ্চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু, বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু; যঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতো অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা ন হোন্তি তঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰেয্যা’’তি?
‘‘ইধানন্দ, ভিক্খুনো এৱং হোতি – ‘এতং সন্তং এতং পণীতং যদিদং সব্বসঙ্খাৰসমথো সব্বূপধিপটিনিস্সগ্গো তণ্হাক্খযো ৱিৰাগো নিৰোধো নিব্বান’ন্তি. এৱং খো, আনন্দ, সিযা ভিক্খুনো তথাৰূপো সমাধিপটিলাভো যথা ইমস্মিঞ্চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু, বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা নাস্সু; যঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতো অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা ন হোন্তি তঞ্চ চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰেয্যা’’তি.
‘‘ইদঞ্চ পন মেতং, আনন্দ, সন্ধায ভাসিতং পাৰাযনে পুণ্ণকপঞ্হে –
‘‘সঙ্খায লোকস্মিং পৰোপৰানি [পৰোৱৰানি (সী. পী.) সু. নি. ১০৫৪; চূড়নি. পুণ্ণকমাণৱপুচ্ছা ৭৩],
যস্সিঞ্জিতং নত্থি কুহিঞ্চি লোকে;
সন্তো ৱিধূমো অনীঘো [অনিঘো (সী. স্যা. কং. পী.), অনঘো (?)] নিৰাসো,
অতাৰি সো জাতিজৰন্তি ব্ৰূমী’’তি. দুতিযং;