২. লক্খণসুত্তং
২. ‘‘কম্মলক্খণো, ভিক্খৱে, বালো, কম্মলক্খণো পণ্ডিতো, অপদানসোভনী [অপদানে সোভতি (স্যা. কং. পী.)] পঞ্ঞাতি [পঞ্ঞত্তি (?)]. তীহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৱেদিতব্বো. কতমেহি তীহি? কাযদুচ্চৰিতেন, ৱচীদুচ্চৰিতেন, মনোদুচ্চৰিতেন. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৱেদিতব্বো.
‘‘তীহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৱেদিতব্বো. কতমেহি তীহি? কাযসুচৰিতেন, ৱচীসুচৰিতেন, মনোসুচৰিতেন. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৱেদিতব্বো.
‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘যেহি তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৱেদিতব্বো তে তযো ধম্মে অভিনিৱজ্জেত্ৱা, যেহি তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৱেদিতব্বো তে তযো ধম্মে সমাদায ৱত্তিস্সামা’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দুতিযং.