১. উপালিসুত্তং
৩১. অথ খো আযস্মা উপালি যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা উপালি ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কতি নু খো, ভন্তে, অত্থৱসে পটিচ্চ তথাগতেন সাৱকানং সিক্খাপদং পঞ্ঞত্তং, পাতিমোক্খং উদ্দিট্ঠ’’ন্তি?
‘‘দস খো, উপালি, অত্থৱসে পটিচ্চ তথাগতেন সাৱকানং সিক্খাপদং পঞ্ঞত্তং, পাতিমোক্খং উদ্দিট্ঠং. কতমে দস? সঙ্ঘসুট্ঠুতায, সঙ্ঘফাসুতায, দুম্মঙ্কূনং পুগ্গলানং নিগ্গহায, পেসলানং ভিক্খূনং ফাসুৱিহাৰায, দিট্ঠধম্মিকানং আসৱানং সংৱৰায, সম্পৰাযিকানং আসৱানং পটিঘাতায, অপ্পসন্নানং পসাদায, পসন্নানং ভিয্যোভাৱায, সদ্ধম্মট্ঠিতিযা, ৱিনযানুগ্গহায – ইমে খো, উপালি, দস অত্থৱসে পটিচ্চ তথাগতেন সাৱকানং সিক্খাপদং পঞ্ঞত্তং, পাতিমোক্খং উদ্দিট্ঠ’’ন্তি. পঠমং.