๖. เอฬกโลมสมุฏฺฐานํ

๒๖๓. เอฬกโลมา เทฺว เสยฺยา, อาหจฺจ ปิณฺฑโภชนํ;

คณวิกาลสนฺนิธิ, ทนฺตโปเนน เจลกา.

อุยฺยุตฺตํ เสนํ [อุยฺยุตฺตํ วเส (สฺยา.)] อุยฺโยธิ, สุรา โอเรน นฺหายนา;

ทุพฺพณฺเณ เทฺว เทสนิกา, ลสุณุปติฏฺเฐ นจฺจนา.

นฺหานมตฺถรณํ เสยฺยา, อนฺโตรฏฺเฐ ตถา พหิ;

อนฺโตวสฺสํ จิตฺตาคารํ, อาสนฺทิ สุตฺตกนฺตนา.

เวยฺยาวจฺจํ สหตฺถา จ, อภิกฺขุกาวาเสน จ;

ฉตฺตํ ยานญฺจ สงฺฆาณึ, อลงฺการํ คนฺธวาสิตํ.

ภิกฺขุนี สิกฺขมานา จ, สามเณรี คิหินิยา;

อสํกจฺจิกา อาปตฺติ, จตฺตารีสา จตุตฺตริ.

กาเยน น วาจาจิตฺเตน, กายจิตฺเตน น วาจโต;

ทฺวิสมุฏฺฐานิกา สพฺเพ, สมา เอฬกโลมิกาติ.

เอฬกโลมสมุฏฺฐานํ นิฏฺฐิตํ.