เววจนหารวณฺณนา

‘‘มมํ มม เม’’ติ ปริยายวจนํ. ‘วา ยทิ จา’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ภิกฺขเว สมณา ตปสฺสิโน’’ติ ปริยายวจนํ. ‘‘ปเร อญฺเญ ปฏิวิรุทฺธา’’ติ…เป… นํ. ‘‘อวณฺณํ อกิตฺตึ นินฺท’’นฺติ…เป… นํ. ‘‘ภาเสยฺยุํ ภเณยฺยุํ กเถยฺยุ’’นฺติ…เป… นํ. ‘‘ธมฺมสฺส วินยสฺส สตฺถุสาสนสฺสา’’ติ…เป… นํ. ‘‘สงฺฆสฺส สมูหสฺส คณสฺสา’’ติ…เป… นํ. ‘‘ตตฺร ตตฺถ เตสู’’ติ…เป… นํ. ‘‘ตุเมฺหหิ โว ภวนฺเตหี’’ติ…เป… นํ. ‘‘อาฆาโต โทโส พฺยาปาโท’’ติ…เป… นํ ‘‘อปฺปจฺจโย โทมนสฺสํ เจตสิกทุกฺข’’นฺติ…เป… นํ. ‘‘เจตโส จิตฺตสฺส มนโส’’ติ…เป… นํ. ‘‘อนภิรทฺธิ พฺยาปตฺติ มโนปโทโส’’ติ…เป… นํ. ‘‘น โน อ มา’’ติ…เป… นํ. ‘‘กรณียา อุปฺปาเทตพฺพา ปวตฺเตตพฺพา’’ติ ปริยายวจนํ. อิมินา นเยน สพฺพปเทสุ เววจนํ วตฺตพฺพนฺติ อยํ ตสฺส ตสฺส อตฺถสฺส ตํตํปริยายสทฺทโยชนาลกฺขโณ เววจนหาโร นาม. วุตฺตเญฺหตํ ‘‘เววจนานิ พหูนิ ตุ, สุตฺเต วุตฺตานิ เอกธมฺมสฺสา’’ติอาทิ (เนตฺติ. ๔.๑๐).