๒. ปฏิจฺจสมุปฺปาทกถาวณฺณนา

๔๕๑. การณฏฺเฐน ฐิตตาติ การณภาเวน พฺยภิจรณาภาวมาห. โย หิ ธมฺโม ยสฺส ธมฺมสฺส ยทา การณํ โหติ, น ตสฺส ตทา อญฺญถาภาโว อตฺถิ, สา จ อตฺถโต การณภาโวเยวาติ ‘‘การณภาโวเยวา’’ติ อาห.

ปฏิจฺจสมุปฺปาทกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.