ทุติยคาถาสงฺคณิกวณฺณนา

๓๕๙. มนฺตคฺคหณนฺติ อญฺญมญฺญํ สํสนฺทนํ. อนุ อนุ สนฺธานํ อนุสนฺธิตนฺติ ภาวสาธโน อนุสนฺธิตสทฺโทติ อาห ‘‘อนุสนฺธิตนฺติ กถานุสนฺธี’’ติ.