๙. วิกปฺปนสิกฺขาปทวณฺณนา

๓๗๔. นวเม อปจฺจุทฺธารณนฺติ ‘‘มยฺหํ สนฺตกํ ปริภุญฺช วา วิสฺสชฺเชหิ วา’’ติอาทินา อกตปจฺจุทฺธารํ. เยน วินยกมฺมํ กตนฺติ เยน สทฺธึ วินยกมฺมํ กตํ. ตึสกวณฺณนายนฺติ นิสฺสคฺคิยวณฺณนายํ. ปริโภเคน กายกมฺมํ, อปจฺจุทฺธาราปเนน วจีกมฺมํ. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว. สามํ วิกปฺปิตสฺส อปจฺจุทฺธาโร, วิกปฺปนุปคจีวรตา, ปริโภโคติ อิมานิ ปเนตฺถ ตีณิ องฺคานิ.

วิกปฺปนสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.